بررسی تنوع زیستی پروکاریوت های هوازی نمک دوست افراطی ساحل غربی دریاچه ارومیه

سال انتشار: 1390
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,036

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IBRC01_036

تاریخ نمایه سازی: 5 مهر 1393

چکیده مقاله:

هدف: دریاچه ارومیه در شمال غربی ایران واقع شده و بزرگترین دریاچهیپرشور خاورمیانه است و از نظر ترکیب شیمیایی مورفولوژی و رسوباتبسیار شبیه Great Salt Lake در آمریکاست. از نظر تر یکب شیمیایی بهترتیب سدیم، پتاسیم، کلسیم،منیزیم و کلر یونهای غالب این اکوسیستمرا تش یکل می دهند. از آنجا که تنوع زیستی پروکاریوتها و خصوصا آر یکادر محیطهای پر شور ایران کمتر مورد کاوش قرار گرفته، این دریاچه باهدف بررسی تنوع زیستی آر یکهای نمک دوست افراطی انتخاب و موردبررسی قرار گرفت.روش: ارزیابی تنوع زیستی پروکاریوتهای نمک دوست افراطی دریاچهارومیه با استفاده از رو شهای وابسته به کشت مورد بررسی قرار گرفت.به این منظور نمونهبرداری از 5 منطقه مختلف جغرافیایی صورت گرفت.برای جداسازی نمک دوستهای افراطی از محیط کشت MGM با درصد نمک 23 % استفاده شد. جدایهها بر اساس ویژگیهای مورفولوژکی وبیوشیمیایی اولیه ) کاتالاز و اکسیداز( تف کیک شدند.نتیجه: از مجموع 223 جدایهی حاصل، 56 جدایه برای شناساییمرحلهی بعدی و تع یین ترادف ژنی 16SrRNA انتخاب شد.از نظر فیلوژنتیک این سویهها در جنسهای , HalorubrumHaloarcula, Natrinema, Natronococcus, NatronomonasHalobacterium, Halomicrobium, Haloterrigena,Halopelagius, Halosimplex , Halovivax و Halobiforma قرارگرفتند. 3 جدایه باکتری متعلق به جنسهای Salicola AlkalibacillusMarinococcus , بودند.بحث: جنسهای Halorubrum با 47.9 درصد و Haloarcula با14.5 درصد، بیشترین جدایهها را تشیکل میدهند. با توجه به شوریبسیار بالای دریاچه ارومیه، تنوع بالای پروکاریوتهای نمکدوست افراطیمورد انتطار بود. این تنوع پیش از این در مطالعات تنوع زیستی محیطهاینمکی دیده نشده بود.

کلیدواژه ها:

نمک دوست های افراطی ، تنوع زیستی ، دریاچه ارومیه

نویسندگان

بصائر اسدی اصل

دانشگاه تهران، پردیس علوم، دانشکده زیست شناسی آزمایشگاه اکستریموفیل

محمدعلی آموزگار

دانشگاه تهران پردیس علوم دانشکده زیست شناسی آزمایشگاه اکستریموفیل

باقر یخچالی

تهران مرکز تحقیقات ژنتیک و زیست فناوری