مدل سازی و تحلیل برخورد نوترون ها در یک فانتوم جدید به منظور درمان سرطان

در این مقاله ، شبیه سازی یک مدل جدید برای درمان به وسیله عمل نوترون تراپی NCT با استفاده از روش مونت کارلو و برای یک سیستم کروی مطالعه می شود. این مدل سازی برای همه انواع بافت های انسانی و تحقیقاتمربوط به درمان سرطان قابل استفاده است. در این تحقیق ، فانتوم به کارگیری شده ، دارای ترکیبات مشابه و همچنین اندازه متوسط و ابعادی معادل با یک بافت کبد انسانی می باشد ، به طوری که معادل متوسط سه بعدییک بافت انسانی نسبت به هم می باشد. نرخ شمارش نوترونی و میزان دز جذبی ، توسط شبیه سازی مونت کارلو در تمامی اجزاء و لایه های مختلف سیستم محاسبه می شود. علاوه بر روش مونت کارلو ، روش دیگری نیز با استفادهاز معادلات ریاضی و برنامه نویسی کامپیوتری مورد بررسی قرار می گیرد و نتایج هر دو روش با یکدیگر مقایسه می گردد. در صورت عدم وجود چشمه نوترونی کلینیکی در انرژی مطلوب برای نوترون تراپی ، این مدلسازی می تواند جهت دستیابی به محدوده انرژی مورد نیاز نوترونی از طریق کاهش انرژی نوترونی ساطع شده از چشمهکلینیکی برای طیف وسیعی از نوترون ها ، به کارگیری شود. علاوه بر این ، زمان پرتودهی مورد نیاز یک بافت جهت عمل نوترون تراپی نیز ، با توجه به میزان شار و انرژی چشمه کلینیکی قابل تعیین می باشد.

کلیدواژه ها:

دز جذبی ، روش تحلیلی ، بافت کبد ، روش مونت کارلو ، نوترون تراپی