مطالعه اثر گذاری کوتاه مدت مداخلات دامپزشکی در کاهش میزان شیوع لنگش در یک گله بزرگ گاو شیری در استان کرمانشاه (تابستان و پاییز 1390)

لنگش به عنوان یکی از عوامل مهم زیانهای اقتصادی در صنعت پرورش گاو شیری در تمام دنیا مطرح می باشد. عواملی مختلفی از جمله عوامل تغذیه ای و متابولیک و یا عوامل عفونی می توانند منجر به لنگش در گاو شوند. پیشگیری و کنترل لنگش در گله ها مبتنی بر تغذیه صحیح، جایگاه مناسب، رعایت موازین بهداشتی و مبارزه با بیماریهای عفونی و همچنین اصلاح سم اصولی، برنامه ریزی شده و منظم می باشد. در این مطالعه که در یک واحد پرورش گاو شیری بزرگ که با معضل مزمن لنگش مواجه بود، انجام شد. اسکورینگ لنگش در شروع کار نشان داد که 20 درصد دامهای مولد گله مبتلا به لنگش بالینی هستند. بنابراین اقدامات کنترلی و درمانی شامل برنامه منظم سم چینی، درمان گله ای درماتیت انگشتی و درمان دامهای مبتلا به لنگش و اصلاحات لازم درجیره غذایی شروع شد. 4 ماه پس از آن دوباره اسکورینگ لنگش انجام شد که نشان دهنده کاهش لنگش بالینی به 14/28 درصد بود. متوسط عدد لنگش در ابتدای مطالعه (1/009 ±) 1/817 بود و چهار ماه بعد به (0/904 ±) 1/522 درصد کاهش یافت . این مطالعه به خوبی نشان داد که مداخلات دامپزشکی می تواند در زمان کوتاهی منجر به بهبود وضعیت لنگش در گله ها شود. بی شک نتایج طولانی مدت کار بسیار موثرتر پیش بینی می گردد.

کلیدواژه ها:

اصلاح سم ، گاو شیری ، مداخلات دامپزشکی ، مدیریت لنگش