اثر سوء مصرف اپیوئیدها و پرهیز از آنها برمیزان تستوسترون سرم

این مطالعه با هدف بررسی اثر وابستگی به مورفین بر میزان تستوسترون در سرم موش صحرایی نر (Wistar) در آزمایشگاه فیزیولوژی جانوری دانشکده علوم دانشگاه رازی در سال 1390 انجام گردید. به حیوانات گروهی که دوز ثابت مورفین دریافت نمودند (تعداد =20) ، مقدار 10mg/kg مورفین و به حیوانات گروه کنترل (تعداد=12)، مقدار 1ml/kg سالین به مدت 30 روز و روزانه دو بار به صورت زیر جلدی تزریق شد. بررسی نتایج مطالعه نشان داد که در گروه وابسته به مورفین با دوز ثابت غلظتهای سرمی تسنوسترون، حجم مایع درون سمینال وزیکولها، میانگین وزن سمینال وزیکولها، و نسبت میانگین وزن سمینال وزیکولها به وزن بدن در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری پایینتر بود اما این پارامترها در گروهی که پس از 30 روز تجویز مورفین دچار ترک خودبخودی شدند در مقایسه با گروه کنترل اختلاف معناداری نداشت. در این گروه آخر، حجم مایع درون سمینال وزیکولها به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، مورفین ، تستوسترون ، سمینال وزیکول