شاهنامه در میان جزر و مد آرای ادبای عربی و غربی

علیرغم تأثیر و تأثرات فراوانی که دو زبان فارسی و عربی بر هم داشته اند، شاهنامه فردوسی، در میان ادبای عرب، جایگاه والایی نداشته است. از عوامل اصلی نادیده گرفتن جایگاه بلند شاهنامه از سوی بسیاری از آنان، میتوان به موارد زیر اشاره نمود: نبود شعر حماسی در ادبیات عرب، وجود ابیاتی توهین آمیز در شاهنامه نسبت به عربها، متهم نمودن فردوسی به شعوبیگری، مخالفت با مظاهر ایران باستان، ترجمه منثور بنداری، ظهور شعر نو و روی آوردن ادیبان عرب به ادبیات غربی. این در حالی است که ادبای غربی از این میراث جاودانه، در زمینه های مختلف داستان سرایی،حماسه سرایی، فرهنگی و... بهره های بسیار بردهاند. این پژوهش وضعیت شاهنامه را در میان ادبای عربی و غربی، مورد بررسی قرار داده است.

کلیدواژه ها:

ادبای عربی ، ادبای غربی ، شاهنامه ، شعر حماسی ، فرهنگ ایران باستان