بررسی تاثیر رادیاتورهای هوشمند در کنترل حرارتی یک ماهواره کوچک

مقاله حاضر یک بررسی مقایسه ای مبتنی بر تحلیل جهت استفاده از رادیاتورهای هوشمند به جای رادیاتورهای متداول در ماهواره ها می باشد. در این رادیاتورها خواص ترمواپتیکی بصورت تابعی از دما تغییر می کند و در نتیجه توان مصرفی ماهواره کاهش یافته و امکان کنترل دمای اجزا در محدوده بسته تر، فراهم می گردد. مدل تحلیلی ارائه شده ، مدل نسبتا ساده شده ای از یک ماهواره کوچک، از نوع ماهواره های مخابراتی در مدار پائین می باشد. این مدل در دو حالت مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. در حالت اول یک رادیاتور از نوع رادیاتورهای متداول در ماهواره ها جهت کنترل دمای اجزا و سطوح در نظر گرفته شد. و در حالت دوم یک رادیاتور هوشمند برای کنترل حرارتی ماهواره طراحی گردید. محاسبات حالت گذرا جهت تعیین شارهای حرارتی محیطی دریافتی توسط سطوح بیرونی ماهواره در مدار مورد نظر و در مرحله بعد جهت بدست آوردن دماهای سطوح و اجزا انجام شد. نتایج تحلیل حاکی از این است که در هر دو حالت به گرمکن برای گرم نگهداشتن باتریها در حالت سرد نیاز است ولی در حالتی که رادیاتور هوشمند استفاده شده توان مصرفی گرمکن و مدت زمان روشن بودن آن به طرز قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.