پتانسیل یابی رودباد در ایران و امکان تولید انرژی از آن

سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 813

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ISME22_280

تاریخ نمایه سازی: 14 مرداد 1393

چکیده مقاله:

امروزه به لحاظ مسائل زیست محیطی منابع انرژی پاک، همچون باد بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. بهره مندی از انرژی بادبا وجود مزایای بسیار مشکلاتی چون وابستگی انرژی تولید شده به زمان و مکان را به دنبال دارد. به تازگی محققان روش های جدیدی پیرامون حل مشکلات مربوط به مکان مناسب را ارائه نموده اند. یکی از راه کارهای ارائه شده استفاده از انرژی باد در ارتفاع های بالای جو است. در ارتفاع های بالای جو، به دلیل پایین تر بودن لزجت هوا و نیز عدم تاثیر نیوری پسا و اصطکاک سطح زمین، جریان باد شدیدتر و انرژی حاصل از آن بیشتر می شود همچنین با افزایش ارتفاع انرژی به دست آمده افزایش می یابد. مطالعات جهانی پتانسیل ارتفاع، انرژی بدست آمده افزایش می یابد. مطالعات جهانی پتانسیل سنجی انرژی باد در ارتفاع های بالا نشان می دهند که در ارتفاع 500 تا 12000 متری انرژی الکتریسیته به دست آمده یکصد برابر نیاز جهانی است. از همین رو برای استفاده از انرژی یادشده دانشمندان توربین های بادی مرتفع متنوعی را طراحی کرده اند. این توربین ها به دو دسته تقسیم می شوند: دسته نخست مشابه کایت هایی هستند که انرژی مکانیکی باد را به زمین منتقل کرده و بر روی زمین به وسیله ژنراتور برق تولید می کنند طرح دوم به صورت قرار گرفتن توربین در ارتفاع بالا و تولید انرژی بر فراز سطح زمین است که پس از آن با کابل هایی خاص، برق تولیدی به سطح زمین منتقل می شود. مطالعات اولیه پتانسیل یابی جهانی نشان دهنده وجود پتانسیل مناسب در ایران است. بنابراین با انجام تحقیقات تکمیلی در خصوص پتانسیل یابی بر فراز جو ایران و انتخاب محل دقیق نصب توربین می توان به مطالعات تکمیلی درباره انتخاب و ساخت توربین مناسب اقدام نمود.

کلیدواژه ها:

توربین بادی ، توربین های بادی مرتفع ، رودباد

نویسندگان

مونا محمدی

اهواز، کارشناس ارشد مهندسی مکانیک، سازمان آب و برق خوزستان، معاونت طرح و توسعه سد و نیروگاه

علیرضا محمدی

مدرس دانشگاه پیام نور واحد آبادان

محمدرضا محمدی

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشگاه سیستان و بلوچستان