محدودیت گریزی با چرخه عواقب بی پایان: کاوش کیفی سرقت در استان بوشهر

«سرقت» به عنوان جرم علیه اموال در سال های اخیر روند صعودی یافته و همین امر باعث شده است این پدیده به یکی از مسائل اجتماعی حاد در کشور تبدیل شود. پژوهش حاضر تلاش کرده است «سرقت» را در چارچوب رویکرد کیفی و با استفاده از روش نظریه زمینه ای در بستر اجتماعی استان بوشهر در سال مطالعه کند. مشارکت کنندگان در پژوهش، ۱۶ نفر سارق بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته گردآوری و به صورت «باز»، «محوری» و «گزینشی» کدگذاری شد. فرایند کدگذاری داده ها به استخراج ۱۴۳ کد، ۲۳ مفهوم و ۱۱مقوله منجر شد. «فقر اقتصادی» و «فقدان حمایت اجتماعی» شرایط علی سرقت است؛ «نابسامانی اجتماعی» و «انحرافات اجتماعی» شرایط زمینه ای آن را فراهم می آورد؛ «گمشدگی عقلانیت» و «گسست در خانواده» شرایط مداخله گر سرقت است؛ «برنامه ریزی» و «مهارت ورزی» راهبردهای سارقان می باشد و بالاخره، «بیماری های روان تنی»، «مجازات» و «اختلال اجتماعی» پیامدهای سرقت است. نتایج پژوهش به ظهور «هسته» با عنوان «محدودیت گریزی با چرخه عواقب بی پایان» منجر شد. افراد در ساختار اقتصادی ناکارآمد که با تنگناهای متعدد توام است، برای رهایی از محدودیت ها اقدام به سرقت می کنند؛ اما به سرعت با عواقب بی پایان آن مواجه می شوند. این امر آنان را در چرخه طولانی سرقت گرفتار می کند.

کلیدواژه ها:

سرقت ، سارق ، محدودیت گریزی ، استان بوشهر ، نظریه زمینه ای