مدل ساختاری سازگاری والد نوجوان براساس سبک های دلبستگی، نیازهای دلبستگی و سازگاری زوجی

زمینه و هدف: تفاوت میان خانواده ها در میزان سازگاری والد  نوجوان معمولا در ویژگی های ارتباطی والدین ریشه دارد. یکی از این عوامل مهم، سبک دلبستگی والدین است. از سوی دیگر، ارضای نیازهای دلبستگی و همچنین سازگاری زوجی پیوند والد و نوجوان را عمیق تر می کند. هدف از این مطالعه، بررسی مدل ساختاری سازگاری والد  نوجوان براساس سبک های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) با نقش میانجی نیازهای دلبستگی و سازگاری زوجی است. مواد و روش ها: پژوهش از نوع توصیفی هم بستگی از نوع مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل تمامی والدین دارای فرزند نوجوان (۱۵ تا ۱۸ سال) ساکن شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ هستند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۴۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و پرسش نامه های سبک های دلبستگی کالینز و رید، مقیاس نیازهای دلبستگی (MANs)، پرسش نامه سازگاری زناشویی لاکوالاس و مقیاس سازگاری والد  نوجوان را کامل کردند. برای تحلیل داده ها از روش های آماری هم بستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۶ و Amos استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین سبک های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) و سازگاری والد  نوجوان، از طریق میانجی گری نیازهای دلبستگی و همچنین سازگاری زوجی (زناشویی) روابط غیرمستقیم معناداری وجود دارد. شاخص های برازش مدل نیزدر محدوده نسبتا قابل قبول گزارش شدند (۰/۹۷=CFI ،۰/۰۶۶=RMSEA). نتیجه گیری: این یافته ها بر اهمیت توجه به الگوهای دلبستگی و کیفیت رابطه زوجین در بهبود تعاملات و سازگاری میان والدین و نوجوانان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

Attachment styles ، Attachment needs ، Marital adjustment ، Parent–adolescent adjustment ، سبک های دلبستگی ، نیازهای دلبستگی ، سازگاری زوجی ، سازگاری والد نوجوان