کارآمدی پارادوکس درمانی بر علائم اختلال خواب، اضطراب، استرس و افسردگی افراد درگیر ترومای جنگ: مطالعه موردی

زمینه و هدف: بحران های جنگی می توانند پیامدهای روان شناختی قابل توجهی ازجمله اختلالات خواب، اضطراب، استرس و افسردگی ایجاد کنند و ضرورت به کارگیری رویکردهای درمانی موثر را افزایش دهند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی پارادوکس درمانی در نشانه های اختلال خواب، اضطراب، استرس و افسردگی در شرایط بحران جنگ بود. مواد و روش ها : این پژوهش در قالب مطالعه موردی بالینی انجام شد. مراجع، دختر نوزده ساله ای با علائم اختلال خواب، اضطراب، استرس و افسردگی در بحران جنگ بود. مداخلات درمانی شامل چهار جلسه انفرادی مبتنی بر اصول پارادوکس درمانی در چهارچوب مبانی روان کاوی با استفاده از تکنیک تداعی آزاد و تجویز نشانه بود. برای گردآوری داده ها از مصاحبه تشخیصی، مقیاس کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS‑۲۱) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین نمره کیفیت خواب پیتزبورگ در مرحله خط پایه ۵/۱۹ با انحراف معیار ۷۱/۰ بود که بیانگر کیفیت خواب نامطلوب پیش از مداخله است. این میانگین در مرحله مداخله به ۱۰ با انحراف معیار ۴ و در مرحله پیگیری به ۵/۴ با انحراف معیار ۷۱/۰ کاهش یافت. همچنین، میانگین نمره کل مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس DASS-۲۱ از ۴۸ با انحراف معیار ۲۴/۴ در مرحله خط پایه، به ۳۳/۲۴ با انحراف معیار ۰۲/۱۰ در مرحله مداخله و ۱۱ با انحراف معیار ۴۱/۱ در مرحله پیگیری کاهش یافت. کاهش نمرات در هر دو ابزار نشان دهنده بهبود مشکلات خواب و کاهش نشانه های افسردگی، اضطراب و استرس پس از مداخله و تداوم آن در مرحله پیگیری بود. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد مدل روان درمانی پارادوکسی بر مبنای تداعی آزاد و تجربه هیجانی می تواند در بازه زمانی کوتاه تغییرات بالینی عمیق، پایدار و معناداری ایجاد کند و به عنوان رویکرد موثری در درمان اختلالات خواب مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Paradox Therapy ، PTC ، Paradoxical Psychotherapy ، Sleep‑Wake Disorders ، Anxiety ، War ، پارادوکس درمانی ، PTC ، روان درمانی پارادوکسی ، اضطراب ، اختلال خواب ، جنگ