تدوین مدل ترس از شفقت براساس ترومای کودکی با نقش میانجی نفرت از خود و احساس گناه و شرم

زمینه و هدف: ترس از شفقت یکی از عوامل موثر بر سلامت روان، میتواند پیامد منفی بر روابط اجتماعی افراد داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین مدل ساختاری ترس از شفقت براساس ترومای کودکی، با میانجیگری نفرت از خود و شرم و گناه انجام شد. مواد و روش­ ها: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاههای شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. که از میان آنان ۳۰۰ نفر (۲۳۸ زن و ۶۲ مرد) با نسبت میانگین و انحراف استاندارد سن مردان و زنان به ترتیب ۴۶/۶ ± ۲۷/۲۵ و ۰۷/۵ ± ۶۵/۲۳ به شیوه نمونه یری در دسترس بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های ترومای کودکی، ترس از شفقت، مقیاس چندبعدی نفرت از خود و مقیاس گرایش به شرم و گناه بود. داده ها با روشهای آماری رگرسیون، تحلیل معادلات ساختاری و بوت استراپ با استفاده از نرمافزارهای SPSS نسخه ۲۷ و Lisrel نسخه ۲۰/۱۰ تحلیل شدند. یافته ها: ترومای دوران کودکی بر گرایش به شرم و گناه (۰۱/۰ , p< ۲۸/۰β =)، نفرت از خود (۰۱/۰ ,p< ۵۷/۰β = ) اثرات مستقیم، مثبت و معنی دار دارد اما اثر مستقیم ترومای دوران کودکی بر ترس از شفقت (۰۵/۰ , p> ۰۹/۰ β =) معنی دار نیست. همچنین نتایج نشان داد که اثرات مستقیم گرایش به شرم و گناه (۰۱/۰ , p< ۴۲/۰ β =) و نفرت از خود (۰۱/۰ , p< ۵۰/۰ β =) بر ترس از شفقت مثبت و معنی دار است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد شرم و گناه و نفرت از خود میتواند افراد را نسبت به ترس از شفقت آسیب پذیرتر نماید. به درمانگران پیشنهاد میشود هنگام مداخله متمرکز بر شفقت، به کاهش احساس گناه، شرم و نفرت از خود به عنوان اهداف درمانی توجه شود. لذا، افزودن مداخلات بالینی برای کاهش این عوامل میتواند به بهبود ترس از شفقت کمک کند.

کلیدواژه ها:

Childhood Trauma ، Fear of Compassion ، Guilt and shame ، Self– disgust ، Students ، ترس از شفقت ، ترومای کودکی ، شرم و گناه ، نفرت از خود ، دانشجویان