افزایش ایمنی مواد منفجره پلاستیکی مبتنی بر HMX از طریق کپسوله سازی با پلیمر وایتون
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 44
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SFDTE-11-42_005
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
مواد منفجره پلاستیکی کامپوزیت هایی پیشرفته با پراکندگی یکنواخت مواد منفجره پرقدرت در بستر پلیمری هستند که به دلیل انعطاف پذیری در شکل دهی، در سرجنگی موشک ها، خرج های گود، و مهمات پیشرفته کاربرد دارند. ماده منفجره HMX با چگالی g/cm³۱.۹، سرعت انفجار حدود m/s۹۱۰۰ و پایداری حرارتی مناسب، ماده ای قوی اما حساس به ضربه (۷.۴ ژول) و اصطکاک (۱۲۰ نیوتن) است که چالش های جدی در تولید، حمل ونقل، و کاربرد ایجاد می کند. این پژوهش با هدف کاهش حساسیت HMX از طریق کپسوله سازی بلورهای آن با پلیمر Viton انجام شد تا ضمن حفظ قدرت انفجاری، ایمنی بهبود یابد. نمونه های HMX-DOA/Viton با نسبت وزنی۹۲:۶:۲ نسبت های مختلف اندازه ذرات HMX-DOA (ریز به درشت: ۵۰/۵۰ و ۶۰/۴۰) سنتز شدند تا اثر توزیع اندازه ذرات بر خواص مکانیکی و حساسیت بررسی شود. تست های حساسیت به ضربه و اصطکاک نشان داد که نمونه با نسبت ۶۰/۴۰ بهینه است و در برابر انرژی ضربه ۱۴.۷ ژول (سقوط وزنه ۵ کیلوگرمی از ارتفاع ۳۰ سانتی متری) و نیروی اصطکاک ۲۴۰ نیوتن هیچ گونه واکنشی (انفجار یا جرقه) نداشت. این نتایج حاکی از کاهش ۲ برابری در حساسیت به ضربه و حساسیت به اصطکاک نسبت به HMX است. نتایج تست های حساسیت ماده منفجره HMX-DOA/Viton دارای E۵۰ برابر با ۱۴.۷ ژول و F۵۰ برابر با ۲۴۰ نیوتن می باشد. آنالیزهای میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، پراش اشعه ایکس (XRD)، و طیف سنجی تبدیل فوریه فروسرخ (FT-IR) پوشش یکنواخت وایتون و حفظ ساختار کریستالی β-HMX را تایید کردند. این مطالعه نشان دهنده موفقیت کپسوله سازی HMX با وایتون در ارتقای ایمنی است و راهکاری نوین برای کاربردهای نظامی و صنعتی ارائه می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
موسی نظری
استادیار ، دانشکده و پژوهشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی شیمی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران
مجید اکبری هوجقان
دانشگاه جامع امام حسین (ع)، دانشکده و پژوهشکده فنی و مهندسی ، گروه مهندسی شیمی