پیاده سازی و توسعه سیستم بهایابی بر مبنای فعالیت مبتنی بر زمان گرای فازی

هدف: پژوهش حاضر با هدف پیاده سازی و توسعه سیستم بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرا و نسخه فازی آن در شرکت تولیدی شرق صنعت نیشابور و مقایسه نتایج با سیستم بهایابی سنتی انجام شده است. روش: این مطالعه از نوع توصیفی - پیمایشی و موردی - کاربردی بوده و داده های سال ۱۴۰۱ شرکت از طریق اسناد حسابداری و مصاحبه گردآوری شده و در قالب کاربرگ های رایانه ای سامان دهی و با استفاده از نرم افزار متلب تحلیل شده است. ابتدا بهای تمام شده محصولات با سه رویکرد بهایابی سنتی، بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرا و بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرای فازی محاسبه و سپس با آزمون های آماری مناسب مقایسه شد.. یافته ها: یافته ها نشان می دهد بین سیستم سنتی و سیستم زمان گرا اختلاف معناداری در بهای تمام شده وجود دارد، بین سیستم سنتی و سیستم زمان گرای فازی تفاوت معناداری مشاهده نشد و بین سیستم زمان گرا و سیستم زمان گرای فازی اختلاف معناداری به دست آمد. نتیجه گیری: به طور کلی، یافته های پژوهش ضمن تایید برتری نسبی روش های مبتنی بر فعالیت نسبت به بهایابی سنتی، نشان می دهد که به کارگیری منطق فازی در بهایابی، به ویژه در صنایع کوچک و متوسط با فرایندهای نسبتا استاندارد، باید با احتیاط و پس از تحلیل هزینه–فایده انجام شود.

کلیدواژه ها:

بهایابی سنتی ، بهایابی مبتنی بر فعالیت ، بهایابی مبتنی بر منطق فازی ، بهایابی مبتنی بر زمان گرای فازی