اثر مالکیت نهادی دولتی بر رابطه احساسات سرمایه گذاران و حق الزحمه حسابرسی

هدف: حق الزحمه حسابرسی به عنوان یکی از شاخص های کیفیت حسابرسی، برای استفاده کنندگان برون سازمانی صورت های مالی اهمیت قابل توجهی دارد. شرکت ها به احساسات سرمایه گذاران حساسیت نشان می دهند و گزارش حسابرس مستقل می تواند نشان دهنده تعهدات مدیران شرکت نسبت به سرمایه گذاران باشد. از این رو، حق الزحمه حسابرسی را می توان به مثابه هزینه ای در نظر گرفت که جهت ایفای این تعهدات به حسابرس پرداخت می شود؛ هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه میان احساسات سرمایه گذاران و حق الزحمه حسابرسی، با تاکید بر نقش تعدیل گر مالکیت نهادی دولتی است. روش: جامعه آماری تحقیق، شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و نمونه مورد بررسی شامل ۱۶۰ شرکت در بازه زمانی سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ بود. روش پژوهش از منظر ارتباط بین متغیرها، رویکردی ترکیبی از علی-همبستگی و از نظر هدف نیز پژوهش کاربردی محسوب می گردد. برای تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها از روش رگرسیون، داده های پانلی و مدل اثرات ثابت استفاده شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که احساسات سرمایه گذاران با حق الزحمه حسابرسی رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین، مالکیت نهادی دولتی تاثیری منفی و معنادار بر این رابطه اعمال می نماید؛ به طوری که در حضور مالکیت دولتی، شدت تاثیر احساسات سرمایه گذاران بر حق الزحمه حسابرسی کاهش می یابد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که مالکیت دولتی به عنوان یک عامل تثبیت کننده، می تواند از حساسیت بیش از حد هزینه های حسابرسی به نوسانات احساسی سرمایه گذاران بکاهد و نقش پایداری در محیط حاکمیتی شرکت ها ایفا کند.

کلیدواژه ها:

احساسات سرمایه گذاران ، حق الزحمه حسابرسی ، مالکیت نهادی دولتی