مدل یابی سازوکار اثر مربیگری آنلاین بر انگیزش ورزشی و سلامت روان: نقش میانجی اشتیاق بدنی

پژوهش حاضر با هدف مدل یابی سازوکار اثر مربیگری آنلاین بر انگیزش ورزشی و سلامت روان با تاکید بر نقش میانجی اشتیاق بدنی انجام شد. با گسترش بسترهای دیجیتال و افزایش استفاده از پلتفرم های آنلاین در حوزه ورزش، ضرورت تبیین چگونگی تاثیر مربیگری آنلاین بر پیامدهای روان شناختی و رفتاری ورزشکاران بیش از پیش احساس می شود. در این مطالعه، مربیگری آنلاین به منزله فرایندی تعاملی در نظر گرفته شد که از طریق ارائه بازخورد مستمر، حمایت انگیزشی و هدایت شخصی سازی شده، می تواند اشتیاق بدنی را برانگیزد و در نهایت به ارتقای انگیزش ورزشی و بهبود سلامت روان منجر شود. بدین منظور، یک مدل مفهومی مبتنی بر ادبیات نظری انگیزش و روان شناسی ورزش تدوین و روابط میان سازه ها با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری آزمون شد. یافته های پژوهش نشان داد مربیگری آنلاین تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش ورزشی و سلامت روان دارد و اشتیاق بدنی، نقش میانجی مهمی در این ارتباط ایفا می کند؛ به گونه ای که بخشی از اثر مربیگری آنلاین از طریق افزایش درگیری لذت بخش و انرژی زای فرد با فعالیت بدنی منتقل می شود. نتایج همچنین بر اهمیت کیفیت تعاملات آنلاین، تداوم ارتباط مربی–ورزشکار و تجربه ذهنی مثبت از تمرین در فضای مجازی در شکل گیری انگیزش پایدار و حفاظت از سلامت روان تاکید دارد. بر این اساس، یافته ها می تواند در طراحی و بهبود برنامه های مربیگری آنلاین، توسعه مداخلات روان شناختی مبتنی بر فعالیت بدنی و سیاست گذاری در حوزه سلامت و ورزش الکترونیک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مربیگری آنلاین ، انگیزش ورزشی ، سلامت روان ، اشتیاق بدنی ، مدل یابی معادلات ساختاری