مطالعه زبان شناسی، نشانه شناسی و اجرای قومی شروه های زنان لر کهگیلویه و بویراحمد
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ADAMA-16-2_005
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
هدف این پژوهش واکاوی ساختارهای زبانی، نمادین و معنایی ترانه های آیینی «شروه» در آیین های سوگواری قوم لر استان کهگیلویه و بویراحمد است. شروه از اصیل ترین گونه های شعر غنایی زنانه جنوب غرب ایران به شمار می آید و در لحظه اجرا از «نغمه اندوه» به «رخداد آیینی» بدل می شود؛ رخدادی که در آن زبان، موسیقی و حرکت سوگ زنان به شبکه ای برای بیان جمعی رنج و پیوند دوباره دل ها تبدیل می گردد. پژوهش با روش ترکیبی میدانی کتابخانه ای و بر پایه مشاهده مستقیم مراسم، گفت وگو با اجراگران و ثبت و آوانویسی نمونه ها انجام شد. تحلیل داده ها در سه سطح زبان شناختی، نشانه شناختی و معناشناختی صورت گرفت. در سطح زبانی، آهنگ طبیعی گفتار لری، بسامد افعال امری و تکرار واج ها شالوده آهنگ شروه را می سازد. در سطح نشانه شناختی، عناصر آیینی چون گیسو، چادر، تفنگ، حجله و باران شبکه ای از نشانه های طبیعی و اسطوره ای پدید می آورند. در سطح معناشناختی، شروه مفهوم مرگ را از پایان به گذر و تداوم دگرگون می کند و ناله را به فلسفه پایداری و همبستگی ایلی بدل می سازد. یافته ها نشان می دهد شروه زبان اندوه، حافظه جمعی و ابزار بازسازی فرهنگ شفاهی قوم لر است و شعر و نغمه در آن پیونددهنده انسان و جهان معنوی اند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید برزو جمالیان زاده
استادیار زبان و ادبیات فارسی، گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹-۱۴۶۶۵ تهران، ایران.
عبداله حکیم
مدرس زبان و ادبیات فارسی، گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹-۱۴۶۶۵ تهران، ایران