نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه ی سبک های یادگیری با انگیزش پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه
محل انتشار: فصلنامه جستارهایی در مدیریت، دوره: 4، شماره: 4
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_KJSM-4-4_002
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه ی سبک های یادگیری با انگیزش پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسرمقطع متوسطه دوره ی دوم شهر نیشابور به تعداد ۱۸۰۰نفر (۹۲۰دختر و۸۸۰ پسر) که در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ مشغول به تحصیل بودند و از میان آنان تعداد ۳۵۰ نفر ( ۱۷۵نفر دختر و ۱۷۵نفر پسر) با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری طبقه ای نسبی به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد سبک های یادگیری کلب (۱۹۸۴)، خودکارآمدی مورگان وجینکز(۱۹۹۹)، و انگیزش پیشرفت تحصیلی هرمنس (۱۹۷۰) استفاده گردید. داده ها در دو سطح آماراستنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری) وآمارتوصیفی تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین سبک های یادگیری و انگیزش پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد خودکارآمدی نقش میانجی معناداری در رابطه سبک های یادگیری با انگیزش پیشرفت تحصیلی دارد. بر این اساس پیشنهاد می شود سبک های یادگیری و خودکارآمدی بعنوان عوامل موثر در بهبود انگیزش پیشرفت تحصیلی مورد توجه مشاوران و معلمان قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نوشین صبور اسماعیلی
استادیار و عضو هیات علمی موسسه آموزش عالی کاویان، مشهد، ایران
نجمه سماواتی
موسسه غیرانتفاعی کاویان مشهد
فاطمه حاجی اربابی
استادیار و عضو هیات علمی گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی کاویان، مشهد، ایران