برساخت گفتمانی «آوارگی» و «دیگری» در روایت های جنگ ایران و فلسطین: مطالعه موردی رمان های زمین سوخته احمد محمود و رجال فی الشمس غسان کنفانی بر اساس مفاهیم میشل فوکو

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_CLRJ-14-2_002

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

در این پژوهش با بهره گیری از روش کتابخانه ای و بر مبنای شیوه توصیفی، تحلیلی و نیز مقایسه ای به بررسی رمان های زمین سوخته احمد محمود (۱۳۸۱- ۱۳۱۰) و رجال فی الشمس غسان کنفانی(۱۹۷۲- ۱۹۳۶) به عنوان دو اثر کلیدی در ادبیات مقاومت ایران و فلسطین پرداخته می شود تا چگونگی کارکرد قدرت در ایجاد گفتمان جنگ و آوارگی در دو بافت فرهنگی متفاوت تحلیل و بررسی گردد و نیز در مجموع، هدف از انجام این پژوهش آن است که وجوه اشتراک و افتراق این دو اثر در بیان مفاهیمی چون قدرت، مقاومت، آوارگی و دیگری بررسی شود؛ بنابراین تلاش می شود نشان داده شود که گفتمان جنگ، سوژه آوارگی و دیگری را در این دو اثر چگونه منعکس ساخته است؟ بر این اساس، نظریات میشل فوکو( ۱۹۸۴- ۱۹۲۶) جامعه شناس برجسته فرانسوی پیرامون مواردی چون جنگ و قدرت، سلطه و انقیاد، نظریه حاکمیت و... به عنوان چارچوبی مناسبی برای تحلیل این آثار تشخیص داده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد با وجود تفاوت های جغرافیایی و نیز ماهیت متفاوت استعمار در دو سرزمین و همچنین تفاوت آشکار محتوایی، بر اساس نظریات فوکو، هر دو اثر منعکس کننده منطق مشابهی از قدرت مدرن هستند که بر زندگی و مرگ سوژه ها حکمرانی می کنند. در هر دو اثر بر اساس گفته فوکو، قدرت سوژه را می سازد و شخصیت ها توسط گفتمان های قدرت ساخته می شوند.

نویسندگان

حسین مهتدی

استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

سمیه شرونی

استادیار دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران