بررسی روابط ساختاری هوش معنوی و انعطاف پذیری روانشناختی دانشجویان دختر: نقش میانجی حس انسجام

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی روابط ساختاری بین هوش معنوی، حس انسجام و انعطاف پذیری روان شناختی در دانشجویان دختر و همچنین تبیین نقش میانجی حس انسجام در این رابطه انجام شد.روش پژوهش: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دختر دانشگاه الزهرا در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که ۲۴۰ نفر از آن ها به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های «هوش معنوی کینگ (۲۰۰۸)»، «انعطاف پذیری روان شناختی رولفس و همکاران (۲۰۱۸)» و «حس انسجام آنتونوسکی (۱۹۸۷)» بود و داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS۲۶ و AMOS۲۴ تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که هوش معنوی اثر مستقیم و معناداری بر حس انسجام (ꞵ=۰.۵۷, P<۰.۰۰۱) و انعطاف پذیری روان شناختی (B=۰.۴۶, P<۰.۰۰۱) دارد. همچنین، حس انسجام اثر مستقیم و معناداری بر انعطاف پذیری روان شناختی داشت (B=۰.۳۳, P<۰.۰۰۱) و به صورت جزئی نقش میانجی در رابطه بین هوش معنوی و انعطاف پذیری روان شناختی ایفا کرد (B=۰.۱۸۸, P<۰.۰۰۱). در مجموع، هوش معنوی و حس انسجام ۴۹ درصد از واریانس انعطاف پذیری روان شناختی را تبیین کردند.نتیجه گیری: یافته ها بر اهمیت تقویت مولفه های هوش معنوی و حس انسجام برای ارتقای انعطاف پذیری روان شناختی و بهزیستی دانشجویان دختر تاکید دارند. این نتایج می توانند مبنای علمی مناسبی برای طراحی مداخلات و برنامه های روان شناختی جهت حمایت از دانشجویان باشند. علاوه بر این، پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی، تاثیر سایر متغیرهای روان شناختی و محیطی نیز در کنار این مولفه ها مورد سنجش قرار گیرد تا مدل های جامع تری برای ارتقای سلامت روان این گروه تدوین گردد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، حس انسجام ، انعطاف پذیری روان شناختی ، دانشجویان دختر