مطالعه تطبیقی اسپانسرینگ شرکت های نفتی و نقش آن در تحقق مسئولیت اجتماعی و پایداری اقتصادی ورزش

هدف: ورزش در جهان امروز به صنعتی چند بعدی با آثار اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی تبدیل شده است. در این چارچوب، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اسپانسرینگ شرکت های نفتی در ورزش ایران و مقایسه آن با عملکرد شرکت های بین المللی همچون شل، بریتیش پترولیوم، توتال و آرامکو انجام شده است؛ امری که به عنوان بخشی از مسئولیت اجتماعی شرکت ها اهمیت یافته است.روش پژوهش: پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی انجام شده و به تحلیل سازوکارهای حمایت مالی شرکت های نفتی در ایران و مقایسه آن با الگوهای جهانی می پردازد.یافته ها: بررسی ها نشان می دهد که شرکت های نفتی در سطح جهانی با بهره گیری از سازوکارهای شفاف و مبتنی بر ارزیابی، اسپانسرینگ را به ابزاری برای سرمایه گذاری پایدار و بهبود تصویر زیست محیطی خود تبدیل کرده اند. در ایران، نبود چارچوب مالی منظم و فقدان نظام ارزیابی، موجب شده بخش زیادی از حمایت های ورزشی به ویژه در فوتبال فاقد بازده اقتصادی و اجتماعی باشد. همچنین بررسی ها تاکید می کند که سیاست های حمایتی باید از هزینه کردهای مقطعی به سمت سرمایه گذاری در ورزش های پایه و همگانی تغییر یابد؛ حوزه هایی که می توانند اشتغال زایی، توسعه صنایع ورزشی، تقویت اقتصاد محلی و ارتقای سلامت و بهره وری جامعه را در پی داشته باشند.نتیجه گیری: در نهایت، چنانچه شرکت های نفتی ایران با بهره گیری از الگوهای بین المللی، شفافیت مالی، ارزیابی آثار اجتماعی و زیست محیطی و تنوع بخشی به حوزه های حمایتی را در سیاست های اسپانسرینگ خود نهادینه کنند، می توانند نقشی موثر و ماندگار در مسیر توسعه پایدار کشور ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

اسپانسرینگ ورزشی ، شرکت های نفتی ، مسئولیت اجتماعی ، اقتصاد ورزش ، برند