مقایسه ژل لیدوکائین ۲/۵ درصد-پریلوکائین ۲/۵ درصد با ژل بنزوکائین ۲۰ درصد در کاهش درد ناشی از تزریق بی حسی کامی در کودکان ۹ تا ۱۲ سال: یک کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده دوسوکور متقاطع

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 29

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JMUMS-36-262_002

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

سابقه و هدف: تزریق بی حسی موضعی، به ویژه در ناحیه کام، از عوامل مهم ایجاد درد و اضطراب در کودکان است. با توجه به تناقض شواهد درباره برتری بی حس کننده های موضعی، این مطالعه با هدف مقایسه ژل لیدوکائین ۵/۲ درصد/پریلوکائین ۲/۵ درصد با ژل بنزوکائین ۲۰ درصد  در کاهش درد ناشی از تزریق کامی و پذیرش طعمی آن ها در کودکان ۹ تا ۱۲ سال انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده، دوسوکور و متقاطع  بر روی ۵۰ کودک ۹ تا ۱۲ ساله انجام شد. هر شرکت کننده در دو جلسه درمانی، هر دو ژل بی حسی موضعی را به صورت تصادفی دریافت کرد و بین دو جلسه یک دوره شست وشو (washout period) یک هفته ای در نظر گرفته شد. شدت درد ناشی از ورود سوزن بلافاصله پس از تزریق با استفاده از مقیاس دیداری درد (VAS) ارزیابی شد. پذیرش طعم ژل نیز بر اساس نظر کودک ثبت گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تجزیه وتحلیل شدند. برای مقایسه نمرات درد بین دو مداخله از آزمون تی زوجی (Paired t-test) و برای مقایسه پذیرش طعم ژل از آزمون مک نمار تعمیم یافته (Generalized McNemar test) استفاده شد. سطح معنی داری آماری ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین نمره درد VAS پس از استفاده از ژل بنزوکائین ۲۰ درصد و لیدوکائین ۲/۵ درصد /پریلوکائین ۲/۵ درصد  به ترتیب ۱۰/۱۵±۴۶/۲۸ و ۸/۵۵±۴۲/۳۸ بود. میانگین اختلاف درون فردی ۳/۹۰ ± ۱۳/۹۵، ۳/۹۰ (۹۵ درصد ۰/۰۶- تا ۷/۸۶ ، ۰/۰۵۴= P) گزارش شد و تفاوت معنی داری در کاهش درد مشاهده نشد. پذیرش طعم بین دو ژل متفاوت بود (۰/۰۰۱ < P) و مزه نامطلوب در بنزوکائین بیشتر گزارش شد. استنتاج: ژل لیدوکائین ۲/۵ درصد / پریلوکائین ۲/۵ درصد در کاهش درد ناشی از تزریق بی حسی کامی تفاوت معنا داری با ژل بنزوکائین ۲۰ درصد نداشت، اما پذیرش طعمی بهتری در کودکان نشان داد و می تواند به عنوان جایگزینی مناسب در دندان پزشکی کودکان مطرح شود. شماره ثبت کارآزمایی بالینی : IRCT۲۰۲۵۰۷۱۵۰۶۶۵۰۰N۱

نویسندگان

علی سمنانی

DDS, Faculty of Dentistry, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

بهراد یداللهی

DDS, Faculty of Dentistry, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

امیرحسین پورجواد

DDS, Faculty of Dentistry, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

مهدی تقیان

Assistant Professor, Department of Oral and Maxillofacial Surgery, Faculty of Dentistry, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

اعظم نحوی

Assistant Professor, Department of Pediatrics, Faculty of Dentistry, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Robertson M, Araujo M, Innes N. Anxiety and fear management ...
  • Babakurd FM, Azzawi SK, Alkhouli M, Al-Nerabieah Z. Evaluation of ...
  • Al-Melh MA, Andersson L. Comparison of topical anesthetics (EMLA/Oraqix vs. ...
  • Bendgude V, Walimbe H, Bijle MNA, Muchandi S, Deshpande R, ...
  • Shafiei L, Mehran M, Ahmad G. Comparison of the efficacy ...
  • Ferrazzano GF, Di Fabio G, Gatto R, Caruso S, Botticelli ...
  • Wu SJ, Julliard K. Children's preference of benzocaine gel versus ...
  • Sabir SM, Samad A, Haji SN, Samad AA, Attallah OM. ...
  • نمایش کامل مراجع