فراتر از HbA۱c: بیومارکرهای مکمل و فناوری های نوظهور برای ارزیابی دقیق کنترل گلیسمی در دیابت
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 30
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMUMS-36-262_023
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
هموگلوبین گلیکوزیله (HbA۱c) یکی از شاخص های اصلی بالینی برای ارزیابی کنترل بلندمدت گلیسمی و خطر عوارض مرتبط با دیابت است. بااین حال، تفسیر آن تحت تاثیر تغییرات طول عمر گلبول های قرمز، هموگلوبینوپاتی ها و سایر شرایط بالینی قرار گیرد و نوسانات کوتاه مدت گلوکز یا اپیزودهای هیپوگلیسمی و هیپرگلیسمی را به طور مستقیم نشان نمی دهد. این مقاله مروری به بررسی بیومارکرهای مکمل و فناوری های نوین پایش گلیسمی، با تاکید بر ویژگی های بیوشیمیایی، پنجره زمانی بازتاب گلیسمی، روش های اندازه گیری، مزایا، محدودیت ها و کاربردهای بالینی آن ها می پردازد. فروکتوزآمین، آلبومین گلیکوزیله (GA) و ۱,۵-آنهیدروگلوسیتول (۱,۵-AG) به عنوان بیومارکرهای مکمل، در کنار شاخص های حاصل از پایش مداوم گلوکز (CGM)، زمان در محدوده هدف (TIR) و تغییرپذیری گلیسمی بررسی شدند. ۱,۵-آنهیدروگلوسیتول عمدتا نوسانات و افزایش های اخیر گلیسمی طی حدود ۱ تا ۲ هفته را منعکس می کند، درحالی که فروکتوزآمین اطلاعاتی درباره کنترل گلیسمی طی حدود ۲ تا ۴ هفته و GA طی حدود ۲ تا ۳ هفته ارائه می دهد. در مقابل، HbA۱c مواجهه با گلوکز طی حدود ۸ تا ۱۲ هفته را نشان می دهد و مقادیر گلوکز در هفته های اخیر سهم بیشتری در مقدار نهایی آن دارد. این پنجره های زمانی مکمل می توانند اطلاعاتی در بازه های مختلف برای ارزیابی الگوهای گلیسمی و تنظیم درمان فراهم کنند. همچنین، بیومارکرهای مرتبط با گلیکاسیون پیشرفته، حسگرهای پوشیدنی و غیرتهاجمی، سامانه های مبتنی بر میکرونیدلMicroneedle)) و کاربرد هوش مصنوعی در تحلیل داده های گلیسمی به عنوان رویکردهای نوظهور برای پایش دقیق تر بررسی شدند. این رویکردها به شناسایی تفاوت میان میانگین گلیسمی و الگوهای روزانه گلوکز نیز کمک کنند. ادغام HbA۱c با بیومارکرهای مکمل و شاخص های حاصل از CGM می تواند ارزیابی جامع تری از وضعیت گلیسمی در بازه های زمانی مختلف فراهم کرده و اطلاعات بیشتری برای تنظیم درمان و مدیریت فردمحور دیابت ارائه دهد.
کلیدواژه ها:
diabetes mellitus ، glycated hemoglobin (HbA۱c) ، complementary glycemic biomarkers ، fructosamine ، glycated albumin ، ۱ ، ۵-anhydroglucitol (۱ ، ۵-AG) ، continuous glucose monitoring (CGM) ، time in range (TIR) ، glycemic variability ، precision glycemic assessment ، دیابت ، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA۱c) ، بیومارکرهای مکمل کنترل گلیسمی ، فروکتوزآمین ، آلبومین گلیکوزیله ، ۱ ، ۵-آنهیدروگلوسیتول (۱ ، ۵-AG) ، پایش مداوم گلوکز (CGM) ، زمان در محدوده هدف (TIR) ، تغییرپذیری گلیسمی ، ارزیابی دقیق کنترل گلیسمی
نویسندگان
حدیث موسوی
Assistant Professor, Department of Clinical Biochemistry and Medical Genetics, Faculty of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran
فاطمه مسلمی
MSc in Cell and Molecular Biology, Faculty of Biological Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran
فریما بهمنی
Laboratory Specialist, Immunogenetics Research Center, School of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran
عباس خنکدار-طارسی
Associate Professor, Department of Biochemistry, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :