نقش بالقوه شاه توت (Morus nigra) در مدیریت موکوزیت دهانی ناشی از رادیوتراپی یا شیمی درمانی: یک مرور روایی تلفیقی از طب ایرانی و شواهد نوین

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 27

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JMUMS-36-262_024

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

موکوزیت دهانی یکی از عوارض شایع و ناتوان کننده شیمی درمانی و پرتو درمانی، به ویژه در بیماران مبتلا به سرطان های سر و گردن است. این عارضه با ایجاد زخم های دردناک در مخاط دهان، موجب اختلال در تغذیه، کاهش پایبندی به درمان و افت کیفیت زندگی بیماران می شود. در طب ایرانی شاه توت از دیرباز برای درمان زخم های دهانی و بیماری های التهابی مورد استفاده قرار گرفته است. پژوهش های معاصر نیز به بررسی ترکیبات زیست فعال و ظرفیت درمانی آن در مدیریت موکوزیت دهانی پرداخته اند. در این مطالعه، یک مرور روایی با جستجوی پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Web of Science، Embase و Google Scholar انجام شد. برای جستجو از ترکیبی از اصطلاحات MeSH و واژه های آزاد مرتبط با Morus Nigra، موکوزیت دهانی، شیمی درمانی، پرتو درمانی و طب ایرانی استفاده شد. هم چنین، متون کلاسیک طب ایرانی، از جمله قانون در طب، الحاوی، مخزن الادویه، ذخیره خوارزمشاهی و تحفه المومنین مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات پیش بالینی و بالینی که به ارزیابی  M. nigra یا ترکیبات آن در ارتباط با موکوزیت دهانی، التهاب یا ترمیم زخم پرداخته بودند، وارد این مرور شدند. در منابع طب ایرانی، M. nigra دارای طبیعت سرد و تر توصیف شده و به طور سنتی برای درمان زخم های دهانی مورد استفاده قرار گرفته است. مطالعات فیتوشیمیایی، مقادیر قابل توجهی از آنتوسیانین ها، فلاونوئیدها و اسیدهای فنولیک را در این گیاه نشان داده اند که از فعالیت های آنتی اکسیدانی و ضد التهابی برخوردارند. M. nigra دارای خواص امیدوارکننده آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی، ضدمیکروبی و ترمیم کننده زخم است که می تواند از نظر پیشگیری و درمان موکوزیت دهانی حائز اهمیت باشد. شواهد زیست پزشکی موجود تا حدی از کاربردهای سنتی این گیاه در طب ایرانی حمایت می کنند. با این حال، تعداد مطالعات بالینی موجود هم چنان محدود است. انجام کارآزمایی های تصادفی سازی شده بزرگ تر و با طراحی مناسب برای تایید اثربخشی، تعیین بهترین فرمولاسیون و دوز مصرفی، و ارزیابی دقیق ایمنی آن پیش از ورود به مراقبت های حمایتی روتین بیماران مبتلا به سرطان ضروری است.

نویسندگان

علی مقدمی

PhD Candidate in Persian Medicine, Student Research Committee, Faculty of Persian Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran.

فاطمه میرزایی

Assistant Professor, Medicinal Plants Research Center, Institute of Herbal Medicines and Metabolic Disorders, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

زکیه وسگری کیاسری

Assistant Professor, Department of Radiology and Nuclear Medicine, Faculty of Medicine, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

سیده صدیقه یوسفی

Associate Professor, Traditional and Complementary Medicine Research Center, Addiction Institute, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Wu Y, Shi W, Li C, Liu X, Jiang Y, ...
  • Szturz P, Wouters K, Kiyota N, Tahara M, Prabhash K, ...
  • Korkut S, Karadağ S, Levent Çınar S. The effect of ...
  • Avicenna. Al Qānūn fi al Ṭibb (Canon on Medicine). Translated ...
  • Momen-Tonekaboni M. Tuḥfat ol-Momenin. Tehran: Nashre Shahr Press; ۲۰۰۷ ...
  • Razi M. al Ḥāvī fi al Ṭibb. Translated to Persian ...
  • Jorjani SE. Zakhireye Kharazmshahi. Moharreri M, editor. Tehran: The Academy ...
  • Demir Doğan M, Can G, Meral R. Effectiveness of black ...
  • Lim SH, Choi CI. Pharmacological properties of Morus nigra L. ...
  • Huo J, Ni Y, Li D, Qiao J, Huang D, ...
  • Budiman A, Aulifa DL. Antibacterial activity and mode of action ...
  • Memete AR, Miere F, Laslo V, Purcarea C, Vicas L, ...
  • Karabey T, Karagözogli Ş, Aygün N, Sümer Z. The effect ...
  • نمایش کامل مراجع