حذف موثر میکروپلاستیک پلی اتیلن از محیط های آبی با الکتروگواگولاسیون: مدل سازی، بهینه سازی و کاربردپذیری فرایند
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
فایل این مقاله در 31 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JEHE-14-2_001
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به مخاطرات میکروپلاستیک های نوظهور، کارایی فرایند الکتروکواگولاسیون در حذف پلی اتیلن بهینه سازی و عملکرد آن در ترکیب با فرایندهای فوتو و سونوالکتروکواگولاسیون ارزیابی شد.
مواد و روش ها: این مطالعه در یک راکتورالکتروشیمیایی ناپیوسته با حجم یک لیتر انجام شد. بهینه سازی متغیرهای فرایند، با استفاده از طراحی ترکیبی مرکزی انجام شد. در شرایط بهینه، تاثیر حضور امواج فراصوت و پرتوی ماورابنفش، میزان حذف COD و TOC، سینتیک واکنش و میزان انرژی مصرفی مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: بر اساس یافته ها، مدل درجه دوم برازش مناسبی بر داده های فرایند داشت. شرایط بهینه (۶/۹=pH، جریان= آمپر، فاصله الکترودی=۱ سانتیمتر، ۶ الکترود) طی ۷۵دقیقه به راندمان ۹۶/۸ درصد رسید. در شرایط یکسان ۴۵ دقیقه ای، راندمان فرایندهای فوتوالکتروکواگولاسیون، سونوالکتروکواگولاسیون و الکتروکواگولاسیون به ترتیب ۹۲، ۸۸ و ۷۳ درصد بود. سینتیک حذف در الکتروکواگولاسیون از مدل درجه صفر و در سیستم های هیبریدی از مدل درجه اول تبعیت کرد. تغییرات ضریب هم افزایی در بازه ۱۵ تا ۷۵ دقیقه نشان داد که راندمان سیستم های هیبریدی با زمان افزایش یافت. کاهش COD/TOC کمتر از حذف میکروپلاستیک بود که گویای غلبه جداسازی فیزیکی بر اکسیداسیون سطحی است. مصرف انرژی ویژه نیز برای الکتروکواگولاسیون، فوتوالکتروکواگولاسیون و سونوالکتروکواگولاسیون به ترتیب ۳۳/۷۵، ۳۸/۲۵ و ۱۹۸/۷۵ kWh/m³ محاسبه شد.
نتیجه گیری: فرایندهای هیبریدی فوتو و سونوالکتروکواگولاسیون با تسریع سینتیک حذف و افزایش راندمان، کارایی بالاتری نسبت به الکتروکواگولاسیون نشان دادند و پتانسیل مناسبی برای کاربرد در تصفیه محیط های آبی آلوده به میکروپلاستیک دارند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
جمال مهرعلی پور
Health in Emergency and Disaster Research Center, Social Health Research Institute, University of Social Welfare and Rehabilitation Science, Tehran, Iran
پریا بابایی نیا
Department of Health Safety and Environment Management, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :