اسالیب الدعاء فی شعر ابن الرومی
محل انتشار: مجله بحوث فی اللغه العربیه، دوره: 18، شماره: 37
سال انتشار: 1406
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: عربی
مشاهده: 21
فایل این مقاله در 36 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RALL-18-37_008
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
یعد الدعاء فی الاصطلاح البلاغی طلبا، یصدر من الشخص الادنی منزله الی الاعلی، ویعتبر من الدلالات المجازیه لبعض الصیغ الانشائیه. کما قد ترد الجمل الخبریه بصیغه، تفید الدعاء، فتعامل حینئذ علی انها انشاء فی صوره خبر. ونظرا الی ان ابن الرومی کان شاعرا متکسبا فی مدحه، بذیء اللسان فی هجائه، متشائما فی نظرته الی الحیاه، فقد انعکست هذه الصفات علی شعره، حیث هیمنت علیه اغراض المدح والهجاء والتشاوم؛ فبذلک، فکثر استعماله لاسلوب الدعاء. فکان یمدح من احسن الیه ویدعو له، ویدعو علی من حرمه ومنعه. وکذا، کثیرا ما شکا نائبات الدهر وحوادثه، ودعا علی بناته ونکباته. اذن، تکمن اهمیه هذه الدراسه فی کشفها عن زوایا مهمه من اسلوب ابن الرومی وفنه فی هذا الشان، وکذا عن الابعاد الاسلوبیه والفنیه لاستخدام الدعاء فی شعره، وعن البعد الوظیفی للدعاء، من حیث تاثیره فی تشکیل البنیه الدلالیه للنص الشعری وعلاقته بالمقاصد التعبیریه للشاعر، مما یسهم فی فهم اعمق لدلالات هذا الاسلوب فی سیاقات المدح والهجاء والتشاوم لدی الشاعر. یهدف هذا المقال الی تحلیل التعبیرات الدعائیه واسالیب الدعاء فی شعر الشاعر، سواء فی الجمل الخبریه ام الجمل الانشائیه، وذلک وفق المنهج الوصفی التحلیلی. وقد خلص البحث الی ان الشاعر استخدم تراکیب واسالیب دعائیه متنوعه، بحیث تتناسب کل صیغه مع الغرض الذی یسعی الیه الشاعر، وتتوافق مع طبیعه السیاق الذی وردت فیه.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی اکبر مرادیان قبادی
استاذ مشارک فی قسم اللغه العربیه وآدابها بجامعه لرستان، خرم آباد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :