مقاله مروری: تولید بیوپلاستیک های زیست تخریب پذیر از ریزجلبک ها و کاربرد آنها در آبزی پروری پایدار: از تصفیه پساب تا پلیمرهای زیستی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 25

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ORAQ-13-3_004

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

افزایش مصرف پلاستیک در صنعت صید، آبزی پروری و نگهداری و عرضه آبزیان زینتی، به یکی از چالش های زیست محیطی این بخش تبدیل شده است. در سال های اخیر، تولید مواد پلیمری زیست پایه از منابع تجدیدپذیر، از جمله زیست توده جلبکی، به عنوان یکی از رویکردهای بالقوه برای کاهش وابستگی به پلیمرهای نفت پایه مورد توجه قرار گرفته است. ریزجلبک ها، سیانوباکتری هایی مانند اسپیرولینا و برخی جلبک های رشته ای، به دلیل رشد سریع، ترکیب زیست شیمیایی متنوع و قابلیت تولید زیست توده در سامانه های آبی، می توانند در تولید پلیمرهای زیستی، تامین مواد اولیه پلیمری و ساخت کامپوزیت های زیست پایه نقش داشته باشند. افزون بر این، برخی از این زیست سامانه ها قابلیت جذب بخشی از مواد مغذی موجود در آب و پساب را دارند و می توانند از طریق بازیابی منابع و تولید زیست توده قابل برداشت، به توسعه رویکردهای زیست اقتصاد چرخشی کمک کنند. از این منظر، پیوند میان تصفیه پساب و تولید مواد زیست پایه، ظرفیتی بالقوه برای توسعه سامانه های یکپارچه و پایدار فراهم می آورد. در صنعت آبزیان زینتی نیز بسته بندی، تجهیزات و محصولات مصرفی مورد استفاده در مراکز تکثیر، پرورش و عرضه می توانند از جمله حوزه های بالقوه کاربرد این مواد باشند. بااین حال، استفاده از آنها در کیسه های حمل ماهی و اجزای در تماس مستقیم با آب آکواریوم مستلزم ارزیابی دقیق استحکام مکانیکی، پایداری، قابلیت زیست تخریب پذیری در شرایط واقعی، ترکیبات آزادشونده و ایمنی برای آبزیان است. مقاله حاضر با مرور ترکیبات زیست توده جلبکی، مسیرهای تولید پلیمرها و مواد کامپوزیتی زیست پایه، ظرفیت ریزجلبک ها، سیانوباکتری ها و جلبک های رشته ای و امکان بهره گیری از پساب برای تولید زیست توده، کاربردهای بالقوه این مواد در آبزی پروری و صنعت آبزیان زینتی را بررسی می کند. همچنین، چالش های فنی، اقتصادی و زیست محیطی مرتبط با توسعه این فناوری ها و الزامات ارزیابی ایمنی آنها را با هدف تبیین فرصت ها و محدودیت های استقرار سامانه های یکپارچه تصفیه پساب و تولید مواد زیستی مورد بحث قرار می دهد.

نویسندگان

بنیامین رستمی

گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

رامین مناف فر

گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

مهدی محمودیان

پژوهشکده تحقیقات نانوفناوری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Adetunji, A.I. and Erasmus, M., ۲۰۲۴. Green synthesis of bioplastics ...
  • Arantzamendi, L., Andrés, M., Basurko, O.C. and Suárez, M.J., ۲۰۲۳. ...
  • Chaudry, S., Hurtado-McCormick, V., Cheng, K. Y., Willis, A., Speight, ...
  • Dino, A. A. and Kishore, G., ۲۰۲۴. Microalgae: An emerging ...
  • Feyzi, B., Samiee-Zafarghandi, R., Pazoki, M. and Abolghasemi, H., ۲۰۲۵. ...
  • Karchin, S., Manaffar, R., Imani, A. and Niko, M., ۲۰۲۶. ...
  • Kim, J., Park, S., Jung, S., Yun, H., Choi, K., ...
  • Kop, A., Gamsız, K., Korkut, A.Y. and Sayğı, H., ۲۰۱۹. ...
  • Koričan, M. and Vladimir, N., ۲۰۲۶. Review of biodegradable materials ...
  • Mogany, T., Bhola, V. and Bux, F., ۲۰۲۴. Algal-based bioplastics: ...
  • Nie, X., Mubashar, M., Zhang, S., Qin, Y. and Zhang, ...
  • نمایش کامل مراجع