بررسی فقهی تعارض اطلاق دو قاعده اتلاف و احسان در اثبات و نفی ضمان مدنی طبیب با نگرشی نو به قاعده احسان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JFP-1405-1_001

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

چنانچه قول قریب به اتفاق فقهای امامیه در خسارت‎های وارده به بیمار، توسط طبیب حاذق و ماذون، مستند به قاعده اتلاف، بر ضمان مدنی او به نحو مطلق است، اما برخی از فقها همچون ابن ادریس حلی) به نحو اجمال در نفی ضامن بودن طبیب حاذق ماذون، به اطلاق قاعده احسان، برگرفته از آیه ۹۱ سوره مبارکه توبه استناد کرده اند، با این حال باید گفت که در بین اطلاق دو قاعده تعارض است. در این نوشته با روش مطالعه کتابخانه ای به هدف بررسی فقهی تعارض اطلاق قاعده احسان و قاعده اتلاف در اثبات و نفی ضمان مدنی طبیب به نحو تفصیلی به تبیین تعارض اطلاق دو قاعده مذکور و نیز نحوه رفع تعارض بین اطلاق قاعده اتلاف و اطلاق قاعده احسان با تبیینی جدید پرداخته و در نهایت علاوه بر قول به منتفی بودن تعارض فیمابین، در صورت فرض احراز تعارض اطلاقی در بین دو قاعده، با شرایطی قاعده احسان را از ادله ثانویه دانسته و به نحو ورود بر قاعده اتلاف مقدم دانسته است.

کلیدواژه ها:

تعارض ، قاعده اتلاف ، قاعده احسان ، ضمان مدنی طبیب ، نگرشی نو به قاعده احسان

نویسندگان

عابدین مومنی

استاد تمام دانشگاه تهران

عباس خانمحمدی همدانی

دانشجو مقطع ارشد رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشکده الهیات دانشگاه تهران