بررسی اثرات هشت هفته تمرین مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-۱۰۱ و Mir-۲۰۶ در دختران جوان غیرفعال

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JPTSI-4-3_004

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

ماهیچه های اسکلتی، در عملکردهای کلیدی بدن نقش اساسی دارند و حفظ سلامت آن ها مهم است. دوره های طولانی عدم فعالیت عضلانی منجر به آتروفی و ضعف عضله می شود. انجام فعالیت های روزانه، نیاز به حجم و قدرت کافی عضلات دارد. آتروفی اثر منفی بر کیفیت زندگی دارد؛ به طوری که کاهش توده عضله اسکلتی منجر به کاهش عملکرد، سلامت بدن و کیفیت پایین زندگی می شود. پژوهش نیمه تجربی حاضر با هدف تعیین و مقایسه اثرات هشت هفته تمرین مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-۱۰۱ و Mir-۲۰۶ در دختران جوان غیرفعال با طرح پژوهشی سه گروهی و بدون گروه کنترل در پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. تمرین مقاومتی با وزنه به مدت هشت هفته، سه تا چهار جلسه در هفته با شدت ۸۰ تا ۹۵ درصد یک تکرار بیشینه به صورت موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده با سه تا پنج ست در هر حرکت به صورت دایره ای در مدت زمان تقریبی ۹۰ دقیقه در هر جلسه اجرا شد. تمرین استقامتی به صورت دویدن و راه رفتن روی تردمیل با شیب صفر درصد و سرعت ۵/۳ تا ۹ کیلومتر بر ساعت و مدت زمان ۲۵ تا ۴۵ دقیقه و رکاب زدن روی دوچرخه ثابت با توان ۱۰۰ تا ۱۵۰ وات و مدت زمان ۱۰ تا ۳۵ دقیقه به صورت دایره ای به مدت هشت هفته، سه تا چهار جلسه در هفته، به شکل موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده در مدت زمان تقریبی ۹۰ دقیقه در هر جلسه اجرا شد. مقادیر بیان نسبی MyomiR ها با استفاده از روش RT-qPCR و تکنیک RT Stem-Loop تعیین شد. از کیت اندازه گیری MyomiR با نام تجاری BiomiR (کیت سنجش سرمیMicroRNA-MI۰۰۱ ) تولید شرکت آناسل با ویژگی و حساسیت بسیار بالا (تا کمتر از ۱۰۰کپی) استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها با آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه و شفی در سطح معنی داری ۰۵/۰ بود. تفاوت میانگین بیان ژن Mir-۱۰۱ در گروه های استقامتی (۱۶/۰ ± ۶۸/۰)، مقاومتی (۱۶/۰ ± ۶۸/۰) و ترکیبی (۱۷/۰ ± ۴۵/۰) معنادار بود. تفاوت میانگین بیان ژن Mir-۲۰۶ درگروه های استقامتی (۱۲/۰ ± ۵۳/۱)، مقاومتی (۰۸/۰ ± ۶۵/۰) و ترکیبی (۱۲/۰ ± ۴۶/۱) معنادار بود. تمرینات مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-۱۰۱ و Mir-۲۰۶ در دختران جوان غیرفعال اثر دارند. به نظر می رسد که اثر ورزش بر تغییرات اپی ژنتیکی، به نوع، شدت و مدت ورزش بستگی دارد و در این زمینه، ورزش های مقاومتی، استقامتی و ترکیبی متفاوت هستند.

نویسندگان

سید محمد خاتمی

گروه علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.

طاهره باقرپور

گروه علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.

نعمت اله نعمتی

گروه علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.