اثرات هشت هفته تمرین مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-۴۸۶ و Mir-۴۹۹ در دختران جوان غیرفعال

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 31

فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JPTSI-4-2_006

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

در حال حاضر، چندین MyomiRs شناسایی شده است که سطح بیان آن ها به نوع و طول تمرین بستگی دارد. شواهد نشان می دهد که ورزش و فعالیت بدنی، بیان پروتئین هایی را که در بلوغ MyomiRs نقش دارند، افزایش می دهد. به همین دلیل، می توان فرض کرد که ورزش و MyomiRs رابطه بسیار نزدیکی دارند. وجود MyomiRs معمولا به دلیل شرایط غیرهموستاتیک است و به همین دلیل در مطالعات فیزیولوژی ورزش مرتبط و مهم هستند. پژوهش نیمه تجربی حاضر، با هدف تعیین و مقایسه اثرات هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-۴۸۶ و Mir-۴۹۹ در دختران جوان غیرفعال با طرح پژوهشی سه گروهی و بدون گروه کنترل در پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. تمرینات مقاومتی با وزنه به مدت هشت هفته، سه تا چهار جلسه در هفته با شدت ۸۰ تا ۹۵ درصد یک تکرار بیشینه به صورت موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده با سه تا پنج ست در هر حرکت به صورت دایره ای در مدت زمان تقریبی ۹۰ دقیقه در هر جلسه اجرا شد. تمرینات استقامتی به صورت دویدن و راه رفتن روی تردمیل با شیب صفر درصد و سرعت ۵/۳ تا ۹ کیلومتر بر ساعت و مدت زمان ۲۵ تا ۴۵ دقیقه و رکاب زدن روی دوچرخه ثابت با توان ۱۰۰ تا ۱۵۰ وات و مدت زمان ۱۰ تا ۳۵ دقیقه به صورت دایره ای، به مدت هشت هفته، سه تا چهار جلسه در هفته، به شکل موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده در مدت زمان تقریبی ۹۰ دقیقه در هر جلسه اجرا شد. مقادیر بیان نسبی MyomiR ها با استفاده از روش RT-qPCR و تکنیک RT Stem-Loop تعیین شد. از کیت اندازه گیری MyomiR با نام تجاری BiomiR (کیت سنجش سرمیMicroRNA-MI۰۰۱ ) تولید شرکت آناسل با ویژگی و حساسیت بسیار بالا (تا کمتر از ۱۰۰کپی) استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها با آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه و توکی در سطح معنی داری ۰۵/۰ بود. تفاوت میانگین بیان ژن Mir-۴۸۶ در گروه تمرین استقامتی (۷۲/۰)، تمرین مقاومتی (۷۰/۰) و تمرین ترکیبی (۵۱/۰) معنی دار بود. تفاوت میانگین بیان ژن Mir-۴۹۹ در گروه تمرین استقامتی (۷۹/۰)، تمرین مقاومتی (۷۳/۰) و تمرین ترکیبی (۶۳/۰) معنی دار بود. در مجموع، براساس یافته های این تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که تمرینات مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر MicroRNA های شاخص آتروفی عصبی-عضلانی در دختران جوان غیرفعال موثر هستند.

نویسندگان

شهرزاد انصاری

گروه علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.

طاهره باقرپور

گروه علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.

نعمت اله نعمتی

گروه علوم ورزشی، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران.