مرور نظام مند پژوهش هایی با موضوع خودکشی در ایران
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
فایل این مقاله در 42 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RISI-5-18_007
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
خودکشی از جمله آسیب های مهم و شایع اجتماعی است که روند روزافزون در کشور دارد. خودکشی، یکی از عوامل اصلی آسیب زا در ساختار و ثبات جامعه است که تاثیرات ناگواری بر فرد، خانواده و جامعه برجای می گذارد. بر این مبنا این پژوهش در چارچوب فراتحلیل آسیب های اولویت دار کشور به کندوکاو و جمع بندی عوامل موثر بر این معضل اجتماعی بر اساس برآیند یافته های به دست آمده در پژوهش های دو دهه اخیر ایران پرداخته است. برای انجام روش فراتحلیل، ۱۵۱ پژوهش که در بازه زمانی ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۸ صورت گرفته، گردآوری شده که با توجه به معیارهای فراتحلیل، ۲۴ مورد از این مطالعات، انتخاب شده است. هر کدام از این پژوهش ها به روش کمی و با رویکرد پیمایش صورت گرفته و دارای سنجه های پایا هستند. در بررسی یافته های پژوهش ابتدا مفروضات همگنی و خطای انتشار مطالعات منتخب بررسی شد. یافته ها بیانگر ناهمگون بودن اندازه اثر و عدم سوگیری انتشار مطالعات منتخب دارد. سپس در گام دوم، ضریب اندازه اثر با استفاده از نرم افزار CMA بررسی شد. نتایج فراتحلیل نشان داد که دو متغیر از چهار متغیر پرتکرار در میان مطالعات مورد بررسی، تاثیر مستقیم و دو متغیر دیگر، اثر معکوس بر خودکشی یا گرایش به خودکشی داشتند. مشکلات روانی با اندازه اثر متوسط ۴۳۷/۰ و همچنین افسردگی با اندازه اثر ۵۵۷/۰، تاثیر مستقیم و محرک بر خودکشی یا گرایش به آن، و دینداری و حمایت اجتماعی نشان دهنده تاثیر معکوس و بازدارنده بر خودکشی بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
غلامرضا تاج بخش
استاد گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی، بروجرد، ایران
محمدرضا پویافر
دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه جامع علوم انتظامی امین، تهران، ایران