اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر سرزندگی تحصیلی، انگیزه پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر با پیشرفت تحصیلی ضعیف

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28

فایل این مقاله در 28 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JEPS-23-62_002

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر سرزندگی تحصیلی، انگیزه پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر با پیشرفت تحصیلی ضعیف انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل والدین دانش آموزان دختر دوره ی اول متوسطه مدارس دولتی منطقه ۳ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه گواه) به صورت تصادفی انتخاب و جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی دهقانی زاده و همکاران (۱۳۹۱)، پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمانس (۱۹۷۰) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (۱۹۹۹) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه ی ۶۰ دقیقه ای بر اساس پروتکل فرزندپروری مثبت ساندرز و همکاران (۲۰۰۳) آموزش دید. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد مداخله فرزندپروری مثبت سبب افزایش معنادار سرزندگی تحصیلی، انگیزه پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰۰۱/۰>P). تبیین نظری نشان داد که آموزش فرزندپروری مثبت از طریق تقویت تعاملات هیجانی–شناختی والد–کودک، ایجاد محیطی امن و حمایتگر و افزایش احساس شایستگی و عاملیت درونی، توانست نظام هیجانی و انگیزشی فرزندان را بازتنظیم کند و به بهبود ادراک کارآمدی، انگیزه درونی و پاسخ سازنده در برابر چالش های تحصیلی منجر گردد. تداوم اثربخشی در مرحله پیگیری نیز موید پایداری اثر مداخله بود. بدین ترتیب، برنامه های فرزندپروری مثبت می توانند به عنوان راهبردی پیشگیرانه برای ارتقای عملکرد و سلامت روان تحصیلی دانش آموزان کم پیشرفت به کار گرفته شوند.

نویسندگان

فاطمه بهبهانی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

مهدیه السادات مدرسی فر

کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

هلیا سرمدفر

کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران

مژگان پوردل

دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :