بررسی اثربخشی اجرای نظام مدیریت عملکرد در ارتقای اشتیاق شغلی و انگیزش خودمختار کارکنان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 15
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PRM-12-3_005
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
افزایش اشتیاق شغلی و انگیزش خودمختار از جمله پیامدهای مهم و مثبت سازمانی برای کارکنان و سازمان هستند. از این رو، به کارگیری مداخلات سازمانی موثر به ویژه نظام مدیریت عملکرد در راستای توجه به این دو مولفه در محیطهای کاری حائز اهمیت است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی اجرای نظام مدیریت عملکرد در ارتقای اشتیاق شغلی و انگیزش خودمختار کارکنان انجام شد. روش این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را کلیه کارکنان یک شرکت تولیدی- صنعتی در اصفهان تشکیل داده اند. شرکت کنندگان ۴۸ نفر بودند که به صورت در دسترس در مطالعه شرکت کردند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد استفاده شد. برای گروه آزمایش مداخله نظام مدیریت عملکرد در طی سه ماه اجرا شد. در نهایت، پس آزمون از هر دو گروه گرفته شد. برای تحلیل آماری از روش تحلیل کوواریانس با نرم افزارSPSS۲۴ استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری نشان داد اجرای نظام مدیریت عملکرد موجب افزایش اشتیاق شغلی (۰۹/۴ نمره) و انگیزش خودمختار کارکنان (۵۲/۲ نمره) در گروه آزمایش شده است (۰۵/۰>p). با توجه به اینکه نظام مدیریت عملکرد کارآمد بر اشتیاق شغلی و انگیزش خودمختار کارکنان میتواند اثرگذار باشد، به مدیران، روانشناسان صنعتی و سازمانی و مشاوران حوزه منابع انسانی پیشنهاد می شود از چنین مداخله سازمانی در راستای رسیدگی هرچه بهتر به امور کارکنان و دست یابی به پیامدهای مثبت سازمانی بهره گیرند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عطیه صباغی نیا
دانشجوی دکتری روانشناسی صنعتی و سازمانی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
سید اسماعیل هاشمی
استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
حسین شکرکن
استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :