مقایسه اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر تصویرسازی ارتباطی و زوج درمانی به روش گاتمن بر تجربه عاطفی نسبت به همسر در زوجین دارای تعارض زناشویی

زمینه و هدف: زوج های متعارض بیشتر تمایل به ابراز هیجانات منفی دارند که با عاطفه منفی همسر پاسخ داده میشود. هدف پژوهش مقایسه اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر تصویرسازی ارتباطی با زوج درمانی به روش گاتمن بر تجربه عاطفی نسبت به همسر در زوجین دارای تعارض زناشویی بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری سه ماهه همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زوجین مراجعه کننده به مرکز مشاوره عرفان شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. حجم نمونه شامل ۳۰ زوج (هر گروه ۱۰ زوج) بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه گمارده شدند. پرسشنامه تجربه عاطفی نسبت به همسر و پرسشنامه تجدیدنظرشده تعارضات زناشویی ابزار پژوهش بودند. گروه تصویرسازی ارتباطی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و گروه گاتمن ۹ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله دریافت کردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بر عواطف مثبت و منفی نسبت به همسر اثربخشی معناداری داشته است (۰/۰۵>P) و تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش وجود ندارد (۰/۰۵P)، ولی بین پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (۰/۰۵تعارض زناشویی میتوانند از هر دو مداخله پژوهش بهره مند گردند.

کلیدواژه ها:

Conflict ، Couple therapy ، Emotion ، Spouse ، زوج درمانی ، عاطفه ، همسر ، تعارض