تاثیر استرس و فرسودگی شغلی بر سلامت روان کارکنان بهداشت و درمان صنعت نفت اهواز

زمینه و هدف: استرس و فرسودگی شغلی از مهم ترین چالش های زندگی کاری امروز هستند که می توانند عملکرد فردی و کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار دهند. این عوامل در درازمدت پیامدهای قابل توجهی بر سلامت روان و تعادل روانی افراد بر جای می گذارد. این مطالعه توصیفی و از نوع پیمایشی (همبستگی) با هدف بررسی تاثیر استرس و فرسودگی شغلی بر سلامت روان کارکنان بهداشت و درمان صنعت نفت اهواز در بهار ۱۴۰۴ انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان بهداشت و درمان صنعت نفت اهواز به تعداد حدود ۸۳۰۰۰ نفر بود. حجم نمونه براساس فرمول کوکران ۳۸۲ نفر برآورد شد. در این پژوهش، نمونه گیری به روش طبقه ای تصادفی انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (۱۹۷۹)، پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۸۱) و پرسشنامه استرس شغلی استاینمتز (۱۹۷۷) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۰۲۴ و Excel و با به کارگیری آمار توصیفی، آزمون کولموگروف–اسمیرنوف (KS)، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون بهروش Enter مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد میان فرسودگی شغلی و نمره مشکلات سلامت روان همبستگی مثبت و معناداری وجود داشت (۰/۰۰۰>p). نیز میان استرس شغلی و نمره مشکلات سلامت روان همبستگی مثبت و معناداری وجود داشت (۰/۰۰۰>p). نتایج حاصل از رگرسیون نشان داد از میان مولفه های فرسودگی شغلی مسخ شخصیت با ضریب اثر بتا ۰/۶۷۱ و از میان مولفه های استرس شغلی مسئولیت پذیری بالا با ضریب اثر بتا ۶۵۸/۰ بیشترین تاثیر بر سلامت روان را داشتند. براساس یافته های مطالعه، فرسودگی شغلی و استرس شغلی با ضعیف تر بودن سلامت روان همراه است. نتیجه گیری: تداوم استرس و فرسودگی شغلی می تواند منجر به اضطراب، افسردگی و کاهش انگیزه در فرد شود. مدیریت صحیح فشارهای کاری و ایجاد تعادل بین کار و زندگی نقش اساسی در پیشگیری از این آسیب ها دارد.

کلیدواژه ها:

Depersonalization ، High responsibility ، Job burnout ، Mental health ، Occupational stress ، استرس شغلی ، فرسودگی شغلی ، سلامت روان ، مسخ شخصیت ، مسئولیت پذیری بالا