ارزیابی راهبرد «انکار و مجازات» اسرائیل در برابر عملیات ۷ اکتبر۲۰۲۳ حماس

حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ حماس علیه اسرائیل، یکی از بنیادی ترین شکست های راهبردی در ساختار بازدارندگی اسرائیل را رقم زد و نشان داد که الگوهای کلاسیک بازدارندگی در برابر بازیگران غیردولتی، به ویژه در جنگ های نامتقارن، نیازمند بازنگری اساسی هستند. این پژوهش با تکیه بر چارچوب «بازدارندگی مبتنی بر انکار و مجازات» (Denial and punishment) و استفاده گسترده از منابع علمی شامل اندیشکده های معتبر بین المللی، کتاب ها و مقالات پژوهشی روزآمد به تحلیل چرایی و چگونگی فروپاشی دکترین بازدارندگی اسرائیل در برابر حماس در روز حمله و نه پس از آن می پردازد. از اینرو، سوال اصلی پژوهش آن است که چگونه بازدارندگی اسرائیل در برابر حماس در حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ فروپاشید؟ براین اساس، فرضیه پژوهش اینطور تفسیر می گردد که شکست بازدارندگی اسرائیل ناشی از هم زمانی سه عامل بوده است: اتکای بیش از حد به فناوری، ضعف ساختاری و تحلیلی در دستگاه اطلاعاتی [i]و نظامی و برآورد نادرست از نیت و ظرفیت عملیاتی حماس است. بنابراین، یافته های مقاله نیز نشان می دهد که اتکای افراطی اسرائیل به فناوری های نظارتی و خطای محاسباتی درباره نیت راهبردی حماس، ساختار بازدارندگی را آسیب پذیر ساخت. همچنین حماس با بهره گیری از تاکتیک های پیشرفته در عرصه جنگ نامتقارن، شبکه ای از فریب اطلاعاتی، استفاده ترکیبی از پهپادها، حملات راکتی انبوه و نفوذ هماهنگ زمینی، توانست برای چندین ساعت سیستم های هشدار، فرماندهی، کنترل، و دیوار امنیتی اسرائیل را مختل کند و بازدارندگی اسرائیل در عرصه انکار(Denial) مورد آسیب قرار دهد. ضمنا این وضعیت نشان داد که بازیگران غیردولتی ایدئولوژیک، برخلاف دولت ها، براساس منطق هزینه فایده کلاسیک عمل نمی کنند.

کلیدواژه ها:

اسرائیل ، حماس ، بازدارندگی ، انکار و مجازات