ارزیابی مدل ساختاری نشانگان وسواسی جبری بر اساس تجارب آسیب زای کودکی، هم جوشی شناختی و تحمل ابهام با نقش میانجی ترس از گناه

مقدمه: نشانگان وسواسی جبری، یکی از ناتوان کننده ترین اختلال های روان شناختی است که با افکار مزاحم، تصاویر ذهنی ناراحت کننده و تردیدهای مداوم همراه بوده است و سلامت افراد در جنبه های مختلف را با آسیب های جدی مواجه می سازد. به همین سبب ، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مدل ساختاری نشانگان وسواسی جبری بر اساس تجارب آسیب زای کودکی، هم جوشی شناختی و تحمل ابهام با نقش میانجی ترس از گناه انجام شد.روش: پژوهش حاضر از نظر روش شناسی، توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری است که طی آن، از بین تمام دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ ، تعداد ۳۱۲ نفر به شکل در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل سیاهه نشانگان وسواسی جبری (PI_WSUR)؛ پرسش نامه های تجارب آسیب زای کودکی (CTQ) و آمیختگی شناختی (CFQ) و مقیاس های تحمل ابهام (MSTATS) و ترس از گناه (FOGS) بودند. تحلیل اطلاعات به دست آمده در سطح توصیفی، با استفاده از میانگین و انحراف استاندارد و در سطح استنباطی، با استفاده از آزمون های هم بستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری، به کمک نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۷ و AMOS-۲۴ انجام شد.نتایج: یافته های پژوهش نشان داد که مدل مفهومی، از برازندگی مطلوبی برخوردار بوده است (۱/۳= χ۲/df، ۰۸/۰= RMSEA، ۰۷/۰= SRMR، ۹۱/۰= GFI، ۹۰/۰= AGFI، ۹۱/۰ = CFI) و ترس از گناه در رابطه هم جوشی شناختی (۱۶/۰=β و ۰۱/۰>p) و تحمل ابهام با نشانگان وسواسی جبری، نقش واسطه ای معنا داری را ایفا می کند (۰۸/۰-=β و ۰۵/۰>p)، اما در رابطه با تجارب آسیب-زای کودکی و نشانگان وسواسی جبری نقش واسطه ای ندارد (۰۳/۰=β و ۰۵/۰بحث و نتیجه گیری: مطابق با نتایج این پژوهش، می توان تجارب آسیب زای کودکی، هم جوشی شناختی و ترس از گناه را به عنوان اصلی ترین عوامل بروز نشانگان وسواسی جبری نام برد و از آن ها برای طراحی پروتکل های آموزشی - درمانی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

وسواس فکری عملی ، ترومای کودکی ، آمیختگی شناختی ، تحمل ابهام ، احساس گناه