تاثیر آموزش تنظیم هیجان بر سلامت روانی و رضایت زناشویی مادران کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تاثیر آموزش تنظیم هیجان بر سلامت روانی و رضایت زناشویی مادران کودکان مبتلا به اوتیسم در سال ۱۴۰۳ انجام گرفت.روش: این مطالعه نیمه تجربی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. گروه نمونه پژوهش شامل ۳۰ مادر دارای کودک مبتلا به اوتیسم مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر شیراز بود که به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و گواه جایگزین شدند. در مرحله پیش­آزمون، در مورد تمامی شرکت­کنندگان، پرسش نامه سلامت عمومی گلدبرگ (۱۹۷۲م.) و پرسش نامه رضایت زناشویی اینریچ (۲۰۰۰م.) اجرا شد. سپس گروه آزمایش در برنامه آموزش تنظیم هیجانی (ده جلسه هفتگی)، شرکت کردند، در حالی که اعضای گروه کنترل در فهرست انتظار باقی ماندند. بعد از اتمام مرحله مداخله، مادران دو گروه با همان پرسش نامه ها مورد پس­آزمون قرار گرفتند. یافته های پژوهش از طریق تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج به دست آمده از تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که جلسات آموزشی بر سلامت روان و رضایت زناشویی مادران کودکان اوتیسم تاثیرگذار بود (۰۱/۰p<). همچنین، نتایج نشان داد سلامت روانی و رضایت زناشویی در مادران کودکان مبتلا به اوتیسم گروه گواه به طور معناداری کمتر از مادران کودکان گروه آزمایش بود (۰۱/۰p<).بحث و نتیجه گیری: در نتیجه، با توجه به موثربودن برنامه آموزش تنظیم هیجان در بهبود سلامت روانی و ارتقا و رضایت زناشویی مادران کودکان با اختلال طیف اوتیسم، از این برنامه می توان به عنوان یک مداخله روان شناختی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

سلامت روانی ، رضایت زناشویی ، مادران ، کودک ، اوتیسم