پیش بینی احتمال خودکشی در نوجوانان بر اساس معنای زندگی با میانجی گری تاب آوری و تنظیم شناختی هیجان

مقدمه: مطالعات پیشین، بر نقش محافظتی معنویت در پیشگیری از خودکشی صحه گذاشته اند، با این حال، سازوکارهای روان شناختی موثر، نیازمند بررسی های دقیق تر هستند. در پژوهش کاربردی حاضر، با هدف بررسی نقش معنای زندگی به عنوان پیش بینی کننده احتمال خودکشی در نوجوانان، نقش تاب آوری و تنظیم شناختی هیجان به عنوان میانجی های احتمالی مورد بررسی قرار گرفت.روش: جامعه آماری در این مطالعه توصیفی - همبستگی، شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه مشغول به تحصیل در سال ۱۴۰۱- ۱۴۰۲ در شهرستان قم بود که ۳۹۰ نفر به عنوان نمونه آماری، با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها، از مقیاس احتمال خودکشی، مقیاس معنا در زندگی استگر و همکاران(MLQ)، مقیاس تاب آوری کودک و نوجوان (CYRM-۲۸) و پرسش نامه تنظیم شناختی هیجان استفاده گردید. داده های آماری با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و ایموس (AMOS)تجزیه وتحلیل شدند.نتایج: نتایج نشان داد متغیرهای پیش بین ۷۵ درصد از واریانس احتمال خودکشی را تبیین می کنند. اثر مستقیم میزان معناداری بر احتمال خودکشی قوی و منفی بود (۵۲/۰ - =(β. اثر غیرمستقیم میزان معناداری از طریق تاب آوری (۰۹۵/۰- =(β و راهبرد سازش نایافته تنظیم هیجان (۳۲۱/۰- =(β نیز منفی و معنادار به دست آمد. همچنین، تنها اثر غیرمستقیم معنادار برای جستجوی معنا، مسیر آن از طریق راهبرد سازش نایافته تنظیم هیجان بود (۱۰۸/۰ =(β.بحث و نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نقش مهم معنای زندگی و تاب آوری در پیشگیری از خودکشی را برجسته می سازد. یافته ها می تواند در طراحی مداخلات عملی با هدف ارتقای رشد معنوی و افزایش تاب آوری برای پیشگیری از خودکشی در نوجوانان مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

احتمال خودکشی ، پیشگیری از خودکشی ، معنای زندگی ، تاب آوری ، تنظیم شناختی هیجان ، نوجوانان ، دانش آموزان