مقایسه تاثیر آموزش خود شفقت ورزی و آموزش بازسازی شناختی بر خودکارآمدی دانش آموزان دارای اضطراب امتحان

مقدمه: هدف مطالعه حاضر، مقایسه تاثیر آموزش خود شفقت ورزی و آموزش بازسازی شناختی بر خودکارآمدی دانش آموزان دارای اضطراب امتحان بود.روش: این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر رشتخوار در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند که ۴۵ نفر از آنان به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه ۱۵ نفره، شامل دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل، قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش، شامل مقیاس اضطراب امتحان فریدمن (۱۹۹۷م.) و مقیاس خودکارآمدی عمومی شرر (۱۹۸۲م.) بود. گروه های آزمایش، ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای به تفکیک، تحت آموزش خود شفقت ورزی و بازسازی شناختی قرار گرفتند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده ها به روش تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بن فرونی تحلیل شد.نتایج: نتایج حاکی از اثربخشی هر دو روش خود شفقت ورزی و بازسازی شناختی بر خودکارآمدی دانش آموزان بود (۰۰۱/۰>P). به این صورت که هر دو رویکرد موجب افزایش خودکارآمدی دانش آموزان شدند و اثربخشی آموزش خود شفقت ورزی، هم در پس آزمون و هم در دوره پیگیری، بیش از آموزش بازسازی شناختی بود (۰۵/۰>P).بحث و نتیجه گیری: به طورکلی، نتایج حاکی از آن بود که هر دو رویکردهای درمانی می توانند بر افزایش خودکارآمدی دانش آموزان موثر باشد و به عنوان دو روش موثر در توانمندسازی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خود شفقت ورزی ، بازسازی شناختی ، خودکارآمدی ، اضطراب امتحان