تاثیر افزودن تمرین بویایی به مداخلات هیجانی مبتنی بر روان پویشی دوانلویی بر سبک های دفاعی نوجوانان پرخاشگر: طرح تک آزمودنی مقایسه ای

مقدمه: پرخاشگری در نوجوانی، با تثبیت سبک های دفاعی ناسازگار مسیر تحول را منحرف می سازد. با توجه به نقش دستگاه بویایی در پردازش شناختی - هیجانی، بهره مندی از مداخلات نوآورانه ترکیبی برای بهبود بیشتر عملکرد های دفاعی شایسته توجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر افزودن تمرین بویایی به مداخلات هیجانی مبتنی بر روان پویشی دوانلویی بر سبک های دفاعی نوجوانان پرخاشگر انجام شد.روش: این مطالعه با استفاده از طرح تک آزمودنی مقایسه ای از نوع مداخلات موازی انجام شد. جامعه آماری پژوهش، شامل تمام نوجوانان پرخاشگر پسر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ شهرستان جویبار بود. از این جامعه، ۸ نفر با میانگین سنی ۳۷/۱۴ که نمره پرخاشگری بیشتر از ۷۸ داشتند، با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به قید قرعه به دو گروه مداخله تقسیم شدند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسش نامه پرخاشگری و پرسش نامه سبک های دفاعی انجام گرفت. هر دو گروه، ۱۳ جلسه مداخلات هیجانی مبتنی بر روان پویشی دوانلویی را دریافت کردند، با این تفاوت که گروه دوم علاوه بر این مداخلات، تمرین بویایی را نیز انجام داد.نتایج: بر اساس مقادیر شاخص تغییر پایا (۹۶/۱≤RCI)، اثربخشی مداخلات هیجانی مبتنی بر روان پویشی دوانلویی برای سبک های دفاعی رشدیافته، رشدنایافته و روان آزرده در گروه اول از لحاظ آماری معنا دار بود، اما از نظر بالینی برای هیچ یک از آن ها معنادار نبود. افزودن تمرین بویایی به این مداخلات در گروه دوم، منجر به بهبود سبک های دفاعی شد که به لحاظ بالینی و آماری معنا دار بود.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، افزودن تمرین بویایی به مداخلات هیجانی مبتنی بر روان پویشی دوانلویی، با تسهیل اتصالات کارکردی بین مدارهای بویایی و مراکز هیجانی، می تواند به سازوکارهای دفاعی نوجوانان پرخاشگر کمک کند.

کلیدواژه ها:

تمرین بویایی ، سازوکارهای دفاعی ، مداخلات هیجانی مبتنی بر روان پویشی دوانلویی ، نوجوانان پرخاشگر