مدل یابی استحکام روانی بر اساس خلاقیت هیجانی با نقش میانجی نشخوار فکری مادران نوجوانان مبتلا به اوتیسم

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسی مدل­یابی استحکام روانی بر اساس خلاقیت هیجانی با نقش میانجی نشخوار فکری مادران نوجوانان مبتلا به اوتیسم انجام شده است.روش: پژوهش حاضر، از نوع توصیفی - همبستگی با استفاده از مدل­سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را مادران دارای نوجوان مبتلا به اوتیسم، در زمستان سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (۲۰۲۳م.) و با روش نمونه گیری هدفمند ۳۶۰ نفر انتخاب شد. داده ها با استفاده از مقیاس درجه بندی اوتیسم گیلیام (GARS-۳) گیلیام (۲۰۱۴م.)، مقیاس استحکام روانی (MTQ-۴۸) کلاف و همکاران (۲۰۰۲م.)، سیاهه خلاقیت هیجانی (ECI) آوریل و همکاران(۱۹۹۱م.) و مقیاس پاسخ نشخوار فکری (RRS) نولن-هوکسما و مارو (۱۹۹۱م.) جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS نسخه ۲۹ داده­ها تحلیل شدند.نتایج: یافته­ های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم خلاقیت هیجانی (۵۳/۰=β و ۰۰۱/۰=sig) و نشخوار فکری (۷۳/۰- =β و ۰۰۱/۰=sig) بر روی استحکام روانی معنادار است. همچنین، نتایج نشان داد که نشخوار فکری در رابطه بین خلاقیت هیجانی (۵۷/۰- =β و ۰۰۱/۰=sig) با استحکام روانی نقش میانجی و معناداری دارد. همچنین، مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (۰۶/۰=RMSEA، ۰۳/۰= SRMR و ۰۵/۰>p) و ۸۳ درصد از واریانس استحکام روانی تبیین شد.بحث و نتیجه گیری: می­توان نتیجه گیری کرد که با بهبود خلاقیت هیجانی و کاهش میزان نشخوار فکری با کمک روان شناسان و مشاوران، میتوان استحکام روانی مادران نوجوان اوتیسم را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

استحکام روانی ، اوتیسم ، خلاقیت هیجانی ، نشخوار فکری