د پس آسیبی در مادران دارای فرزند مبتلا به ناتوانی ذهنی: نقش شخصیت با میانجی گری خودشفقتی

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گر ی خودشفقتی در رابطه میان پنج عامل بزرگ شخصیت (برون گرایی، روان رنجورخویی، گشودگی به تجربه، توافق پذیری و باوجدان بودن) و رشد پس آسیبی در مادران دارای فرزند مبتلا به ناتوانی ذهنی انجام شد.روش: طرح پژوهش توصیفی، از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود.جامعه آماری، شامل مادران دارای فرزند مبتلا به ناتوانی ذهنی در استان فارس بود که ۳۰۰ نفر از آن ها به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده، شامل پرسش نامه پنج عامل بزرگ شخصیت نئو، مقیاس خودشفقتی نف و پرسش نامه رشد پس آسیبی تدسکی و کالهون بود. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری PLS تحلیل شدند.نتایج: یافته ها نشان داد میان گشودگی به تجربه (۴۱۷/۰ =β)، برون گرایی (۲۹۸/۰=β)، توافق پذیری (۲۱۷/۰ =β) و باوجدان بودن (۳۲۹/۰=β) با خودشفقتی، رابطه مثبت و معنادار و میان روان رنجورخویی) ۳۳۹/۰-=(β و خودشفقتی، رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین، میان گشودگی به تجربه (۳۳۹/۰=β)، برون گرایی (۳۱۷/۰=β)، توافق پذیری (۳۲۴/۰=β) و باوجدان بودن (۲۸۶/۰=β) با رشد پس آسیبی رابطه مثبت و معنادار و میان روان رنجورخویی (β=-۰/۲۵۷) و رشد پس آسیبی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. خودشفقتی در رابطه با پنج عامل بزرگ شخصیت (برون گرایی (۵۹/۳ =Z)، روان رنجورخویی (۳۹/۳ = Z)، گشودگی به تجربه (۷۷/۳= Z) ، توافق پذیری (۶۹/۲ = Z) و باوجدان بودن (۷۵/۲= Z)) با رشد پس آسیبی، نقش میانجی را ایفا کرد. مطابق یافته ها، نقش میانجی خودشفقتی در رابطه گشودگی به تجربه با رشد پس آسیبی در مقایسه با سایر صفات شخصیت، معنادارتر بود.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، ارتقای خودشفقتی می تواند به عنوان یک راهبرد مداخله ای موثر در برنامه های روان شناختی و حمایتی برای مادران دارای فرزند با شرایط دشوار فرزندپروری مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پنج عامل بزرگ شخصیت ، خودشفقتی ، رشد پس آسیبی ، ناتوانی ذهنی