بررسی ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی مقیاس تماس با خویشتن (SCS-P)

چکیدهمقدمه: هدف این پژوهش ترجمه مقیاس تماس با خویشتن کلوسمن و همکاران به زبان فارسی و سپس سنجش ویژگی های روان سنجی آن بود.روش: روش این پژوهش توصیفی مقطعی از نوع روان سنجی می باشد. جامعه آماری آن را ساکنان بالای ۱۸ سال شهر اصفهان در بهار ۱۴۰۳ تشکیل می دادند که از بین آن ها به روش در دسترس ۱۲۰ نفر انتخاب شدند. ابزار سنجش در این پژوهش نیز شامل نسخه فارسی مقیاس تماس با خویشتن (SCS-P)، پرسشنامه معنا در زندگی (MLQ)، پرسشنامه ذهن آگاهی پنج عاملی (FFMQ)، و فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود (SCS-SF) بود. داده ها نیز توسط نرم افزارهای SPSS ۲۶ و AMOS ۲۴ پردازش شده و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.یافته ها: روایی صوری و محتوایی SCS-P با نظر متخصصان و گروه هدف مورد بررسی و تایید قرار گرفت. در بررسی روایی ملاک، سه خرده مقیاس آگاهی، پذیرش، و همسویی رفتار همبستگی مثبت معناداری با FFMQ، SCS-SF، و MLQ داشتند (p<۰/۰۱). تحلیل عاملی تاییدی نیز وجود این سه عامل را تایید نمود. آلفای کرونباخ و دونیمه سازی نیز پایایی ابزار را تایید نمود. آلفای کرونباخ خرده مقیاس های آگاهی، پذیرش، و همسویی رفتار به ترتیب برابر با ۷۸۷/۰، ۶۸۲/۰، و ۷۳۸/۰، و آلفای کرونباخ کل نیز برابر با ۸۱۷/۰ بود.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد SCS-P را می توان ابزاری روا و پایا برای سنجش متغیر تماس با خویشتن در جامعه ایرانی دانست.واژگان کلیدی: تماس با خویشتن / آگاهی / پذیرش / همسویی رفتار / روان سنجی

کلیدواژه ها:

تماس با خویشتن ، آگاهی از خویشتن ، پذیرش خویشتن ، همسویی رفتار ، روان سنجی