بازاندیشی در تحریف های شناختی با نظر به مغالطات منطقی

مقدمه: تحریف های شناختی از مفاهیم بنیادین روان شناسی شناختی و درمان شناختی‑رفتاری هستند و در شکل گیری هیجان ها و قضاوت های ناسازگار نقش کلیدی دارند. با وجود هم پوشانی کارکردی میان برخی تحریف های شناختی و مغالطات منطقی، تاکنون مطالعه ای نظام مند برای تلفیق این دو حوزه انجام نشده است. پژوهش حاضر با هدف توسعه ی طبقه بندی تحریف های شناختی از طریق بهره گیری از مغالطات منطقی صورت گرفت.روش: این پژوهش با رویکرد تحلیل مفهومی و مطالعه ی تطبیقی انجام شد. ابتدا تحریف های شناختی رایج از منابع معتبر روان شناسی شناختی استخراج و ویژگی های آن ها مشخص گردید. سپس مهم ترین مغالطات منطقی شناسایی و با معیار «قابلیت تبدیل به الگوی پایدار و تکرارشونده ی پردازش اطلاعات» غربال و بازتفسیر شدند.نتایج: در این پژوهش، هفده تحریف شناختی رایج شناسایی شدند. همچنین، از میان مغالطات منطقی بررسی شده، ده مغالطه که واجد شرایط تبدیل به الگوی شناختی پایدار بودند، احصاء گردیدند.بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که در کنار تحریف های شناختی شناخته شده، مجموعه ی قابل توجهی از مغالطات منطقی قابلیت بازتفسیر به عنوان الگوهای تحریف شناختی را دارند؛ مشروط بر آن که این مغالطات در فرایند پردازش و تفسیر اطلاعات فرد، تکرار و درونی شوند. این رویکرد ضمن ایجاد پیوند میان روان شناسی شناختی و منطق، چارچوب جامع تری برای مفهوم پردازی خطاهای شناختی فراهم می کند و می تواند زمینه ساز توسعه ی ابزارهای تشخیصی و مداخلات درمانی در رویکرد شناختی‑رفتاری باشد.

کلیدواژه ها:

خطاهای شناختی ، تحریفات شناختی ، مغالطات منطقی ، درمان شناختی رفتاری ، استدلال