تاثیر کاربرد کودهای زیستی بر شاخص های کمی،کیفی و عملکرد سیب زمینی (.Solanum tuberosum L) رقم کارلیا در دو اقلیم گرم و سرد

این پژوهش با هدف بررسی اثر دو اقلیم گرم و سرد بر ویژگی های کیفی، تغذیه ای، رشد و عملکرد رقم خوراکی سیب زمینی (کارلیا) انجام شد. این آزمایش به شکل بلوک های کامل تصادفی با سه تیمار کودی شامل: بایوفارم، مایکوریزا و عدم استفاده از کود (شاهد) در در دو منطقه گرم (بازفت) و سرد (شهرکرد) در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که تیمارهای کودی بر تمامی صفات مورد بررسی، منطقه بر عملکرد غده، وزن مخصوص غده، درصد پروتئین غده، قطر ساقه، تعداد ساقه و وزن خشک بوته و اثر متقابل آن ها تنها بر درصد پروتئین غده اثر معنی داری داشت. تیمار کودی بایوفارم بیشترین میزان عملکرد غده (۹۴/۷ تن در هکتار)، شاخص برداشت (۶۸/۳ درصد)، ماده خشک غده (۲۴/۵ درصد)، قطر ساقه (۱/۲۸ سانتی متر)، تعداد ساقه (۱۸/۳) و وزن خشک بوته (۱۳۵ گرم) را ایجاد کرد. تیمار مایکوریزا منجر به بیشترین وزن مخصوص غده (۱/۱۷ گرم بر سانتی متر مکعب) و تعداد غده در بوته (۱۶/۳) شد، درحالی‎که بیشترین میزان قندهای کاهنده (۵/۶۸ میلی گرم بر گرم) و آمیلوز (۳۵/۷ درصد) در تیمار شاهد مشاهده شد. منطقه سرد (شهرکرد) با عملکرد ۹۴/۷ تن در هکتار، وزن مخصوص ۱/۱۱ گرم بر سانتی متر مکعب، تعداد ساقه در بوته ۱۶/۸ و وزن خشک بوته ۱۳۲ گرم برتر بود. این در حالیست که بیشترین قطر ساقه به میزان ۱/۴۱ سانتی متر از منطقه گرم به دست آمد. بالاترین میزان پروتئین غده در تیمار مایکوریزا برای هر دو منطقه حاصل شد. به طور کلی، ترکیب منطقه سرد و کود بایوفارم بیشترین اثر مثبت را بر صفات مورد مطالعه داشت.

کلیدواژه ها:

Amylose ، Biofarm ، Harvest Index ، Mycorrhiza ، Reducing Sugars ، آمیلوز ، بایوفارم ، شاخص برداشت ، قندهای احیائی ، مایکوریزا.