بررسی تاثیر عمق کاشت و تراکم گیاهی برخصوصیات رویشی، عملکرد و کیفیت دانه برنج (.Oryza sativa L) رقم شیرودی در منطقه آمل

تراکم بهینه برنج (.Oryza sativa L) ممکن است تحت تاثیر عمق کاشت تغییر کند. به منظور بررسی این مهم، آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با آرایش کرت های یک بار خرد شده و چهار تکرار در منطقه آمل اجرا شد. عمق کاشت (۱/۵ و ۴ سانتی متر) به عنوان عامل اصلی و تراکم گیاهی (۱۵/۲، ۱۹/۶ و ۲۷/۸ کپه در مترمربع) به عنوان عامل فرعی طی سال های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ در دو مکان ارزیابی شدند. اختلافات آب و هوایی بین سال های آزمایش و تفاوت ویژگی های خاک در دو مکان با آب و هوای مشابه ممکن است بر نتایج مطالعه اثرگذار باشند. نتایج نشان داد در مرحله پنجه دهی، طول ریشه در مکان دو، ۸/۷ درصد بیشتر از مکان یک و در عمق ۱/۵ سانتی متر ۷/۲ درصد بیشتر از عمق ۴ سانتی متر بود. کمترین ارتفاع اندام هوایی در مکان یک در سال ۱۴۰۱ با عمق ۴ سانتی متر و تراکم ۲۷/۸ بوته در مترمربع (۲۷/۸ سانتی متر) مشاهده شد. بیشترین تعداد پنجه در مترمربع در مکان یک و در سال های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲، با عمق ۱/۵ سانتی متر و تراکم ۲۷/۸ کپه در مترمربع (به ترتیب ۵۴۱ و ۵۴۹ پنجه) به دست آمد. بیشترین عملکرد شلتوک در مکان یک، با عمق ۱/۵ سانتی متر و تراکم ۱۵/۲ کپه در مترمربع و عمق ۴ سانتی متر و تراکم ۲۷/۸ کپه در مترمربع (به ترتیب ۹۵۵۹ و ۹۲۹۱ کیلوگرم در هکتار) مشاهده شد. گچی شدن دانه با اختلاف ۰/۴۹ درصد، در مکان دو بیشتر از مکان یک بود. کمترین راندمان تبدیل در مکان دو در سال ۱۴۰۱ با تراکم ۱۹/۶ کپه در مترمربع (۶۱/۴ درصد) مشاهده شد. در منطقه آمل و در مکان ۱، استفاده از عمق کاشت ۱/۵ سانتی متر با تراکم ۱۵/۲ کپه در مترمربع و نیز عمق ۴ سانتی متر با تراکم ۲۷/۸ کپه در مترمربع برای رقم شیرودی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Appropriate depth ، Optimal density ، Paddy yield ، Qualitative yield ، Soil properties ، تراکم بهینه ، عمق مناسب ، عملکرد شلتوک ، عملکرد کیفی ، ویژگی های خاک