خیابان و رادیکال دموکراسی: التیام بخشی بر نقیصه های دموکراسی های حزبی و نمایندگی دولت های دموکراتیک از خاورمیانه تا آمریکا

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 14

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RAHSI-10-4_008

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

ناکارآمدی های دموکراسی های نهادینه حزبی در نمایندگی علائق و ترجیحات سیاسی مردم و پاسخگوئی بدان، سبب شد تا امروزه بسیاری از مردم حتی در دموکراسی های خاورمیانه ای و غربی، حکومت ها – حتی حکومت های مبتنی بر انتخابات دموکراتیک- را نماینده واقعی خود ندانند. از این رو شاهد قطع علاقه بسیاری از مردم از شیوه های سنتی کنش سیاسی و نظاره گر ابداع مجدد شیوه های متفاوت و مستقل تر عمل و مبارزه سیاسی حول محور حضور مستقیم آنان در «خیابان» هستیم، به گونه ای که بعضا خیابان به عنوان یک فضای جغرافیایی جایگزین دفاتر بوروکراتیک حزبی شده است. بنابراین سوال اصلی این پژوهش این است که، تمسک مردم به خیابان چگونه می تواند به عنوان یک پروژه سیاسی دموکراتیک، ناکارامدی های دموکراسی های حزبی و نمایندگی سیاسی را التیام بخشد؟ فرضیه نوشته حاضر این است که خیابان با خصیصه هائی چون خوانائی، رویت پذیری، قابلیت اعتراضی، قابلیت آزمون پذیری (یک فضای سیاسی جدید) و شکل گیری احزاب جنبشی در آن، از قابلیت تبدیل شدن به آگورا و از استعداد و پتانسیل لازم به منظور شکل گیری یک نوع دموکراسی در قالب رادیکال دموکراسی خیابانی به منظورحل این ناکارآمدی ها برخوردار می باشد.

نویسندگان

جواد جمالی

دانشگاه علامه طباطبایی

محمد صادق حیدری

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

حسن خدادی

دانشگاه مازندارن