ابزارهای دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در چارچوب نظریه قدرت نافذ (برنده)
محل انتشار: فصلنامه راهبرد سیاسی، دوره: 10، شماره: 4
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RAHSI-10-4_009
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
این پژوهش بر آن است تا توانمندی ها و ابزارهای دیپلماسی عمومی و تعاملات فرامرزی جمهوری اسلامی ایران را پس از دگرگونی های مفهومی در نظریه قدرت نرم و ظهور نظریه «قدرت نافذ / برنده» (Sharp Power) در ادبیات روابط بین الملل مورد واکاوی قرار دهد. این هدف از طریق تبیین پایه ها و ارکان اثرگذاری بین المللی ایران در بستر بررسی معیارها و مفاهیم هر دو الگوی نظری، و نیز تحلیل کارآمدی ابزارهای ارتباطی و تمدنی توسط کشورهای مستقل و دارای ساختار سیاسی مردم سالاری دینی دنبال می شود. یافته های این پژوهش نشان می دهد که دیپلماسی عمومی، رسانه ای و علمی ایران در چارچوب راهبرد همگرایی منطقه ای و تحکیم امنیت پایدار، فراتر از رویکردهای انفعالی سنتی، بر پیوندزدن ظرفیت های مردمی، روشنگری افکار عمومی، آگاهی بخشی و حضور سازنده و مستقیم در محیط بین المللی متمرکز است؛ مولفه هایی پویا و نتیجه بخش که در طبقه بندی های نوین روابط بین الملل، با معیارهای ایجابی و تحلیلی نظریه قدرت نافذ همخوانی دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی رضائی
استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران