تاب آوری اجتماعی دربرابر مداخله های شهری: مطالعه محله نوغان شهر مشهد با مدلسازی معادلات ساختاری
محل انتشار: پژوهشنامه خراسان بزرگ، دوره: 17، شماره: 62
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPRESS-17-62_003
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
در دهه اخیر، افزایش تاب آوری جوامع به یکی از اهداف فراگیر برنامه ریزی بدل شده است. جامعهی تاب آورتر، در هنگام بحران، میتواند با مدیریت بهتر به مواجهه با چالشها بپردازد. این پژوهش با هدف مدلسازی معادلات ساختاری مولفه های موثر بر تاب آوری اجتماعی در محله نوغان شهر مشهد انجام شده است. نوع پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت کمی و مبتنی بر پارادایم اثبات گرایی است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی بوده که با ابزار پرسشنامه به جمع آوری داده ها اقدام شده است. جامعه آماری شامل ساکنان محله بوده و نمونه گیری به روش تصادفی انجام شده است. با توجه به محدودیت شدید در دسترسی به ساکنان اصلی که به دلیل طرح های نوسازی از محله جابجا شده اند، حجم نمونه ۱۲۰ نفر با نرخ خطای ۰.۱ (بر اساس فرمول کوکران برای جامعه محدود ۶۱۰ نفری) انتخاب شد تا دیدگاه های باقیمانده ساکنان بومی به درستی منعکس گردد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شده و برای مدل سازی روابط بین متغیرها از نرم افزار AMOS استفاده گردیده است. در این تحلیل، ابتدا آمار توصیفی برای بررسی ویژگی های نمونه محاسبه شده و سپس با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی (CFA) و تحلیل مسیر (Path Analysis) به بررسی روابط بین متغیرها پرداخته شده است. نتایج نشان داد که عامل "هویت" به طور معناداری بر متغیرهای میانجی "مشارکت"، "امنیت" و "دلبستگی" تاثیر دارد و وزن های به دست آمده (۰.۲۳، ۰.۵۶ و ۱) نشان دهنده شدت این تاثیرات هستند. در این مدل، "مشارکت"، "امنیت" و "دلبستگی" به عنوان متغیرهای میانجی شناسایی شدند که به تقویت تاب آوری اجتماعی کمک می کنند. ارتقاء هویت، افزایش ایمنی و امنیت، مشارکت مردم، دلبستگی به مکان و تعاملات ساکنان باعث افزایش تاب آوری اجتماعی می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ایمان قلندریان
استادیار شهرسازی، عضو هیئت علمی گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :