حذف سورفکتانت سدیم دودسیل بنزن سولفونات (SDBS) از محلول های آبی با استفاده از کربن فعال سنتز شده از پسماند لیگنوسلولزی پوست موز

زمینه و هدف: سورفکتانت ها به دلیل استفاده گسترده در فرمولاسیون مواد شوینده از مهمترین آلاینده های فاضلاب ها هستند. سدیم دودسیل بنزن سولفونات (SDBS) یکی از مهمترین و متداولترین سورفکتانت با بار منفی در کاربردهای صنعتی و خانگی می باشد. هدف اصلی از این مطالعه تهیه کربن فعال با ساختار حفره ای و سطح ویژه بالا از پسماند لیگنوسلولزی پوست موز است که به عنوان یک جاذب بالقوه برای جذب SDBS در سیستم های ناپیوسته استفاده شود. روش بررسی: به منظور تولید کربن فعال از پوست موز، این پسماند لیگنوسلولزی با استفاده از فعال ساز پتاسیم هیدروکسید با نسبت (۱ به ۳) در آزمایشگاه با کوره پیرولیز در دمای ۷۵۰ درجه سانتی گراد به مدت ۲ ساعت سنتز گردید. جاذب سنتز شده به وسیله آنالیزهای FTIR و BET مورد شناسایی و تایید قرار گرفت. در سیستم ناپیوسته کارایی کربن فعال تولید شده برای جذب SDBS از محلول های آبی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج آنالیزBET نشان داد سطح ویژه کربن فعال و کربن فعال مغناطیسی به ترتیب برابر با ۱/۱۵۲۱ و ۴/۶۴۲ متر مربع بر گرم است. نتایج نشان داد که کاهش میزان pH باعث افزایش جذب SDBS در دو جاذب کربن فعال و کربن فعال مغناطیسی می شود. افزایش زمان تماس و دوز جاذب باعث افزایش راندمان این دو جاذب می شود. در بررسی مدل های هم دمای جذب، داده های آزمایشی مطابقت بیشتری با مدل لانگمویر نشان دادند. براساس این مدل حداکثر ظرفیت جذب ۳۸/۲۲۴ میلی گرم بر گرم محاسبه شد. همچنین داده های به دست آمده در این تحقیق برای جاذب ها نشان داد که سنتیک جذب از مدل سینتیک شبه مرتبه دوم تبعیت می کند. بحث و نتیجه گیری: بررسی کلی نتایج این مطالعه نشان می دهد که کربن فعال سنتز شده از پسماند لیگنوسلولزی پوست موز می تواند به عنوان جاذبی مناسب برای حذف SDBS از محلول های آبی عمل کند.

کلیدواژه ها:

سورفکتانت ، آلودگی آب ، SDBS ، کربن فعال ، پوست موز.